Haber Kaynağı: SADAKAT HABER – VATAN MEDYA
Köşe Yazarı: Hasan Mesut Ekmen’in Kaleminden

Liyakat, vicdan, siyaset ve gazetecilik üzerine bir toplum muhasebesi

Bazen insan yaşadığı döneme, çevresine ve içinde bulunduğu toplumsal yapıya bakarak kendine şu soruyu sormadan edemiyor:

Gerçekten dünden bugüne ne değişti?

Değişen yalnızca teknoloji mi?

Şehirler mi büyüdü?

Binalar mı yükseldi?

Yeni makamlar, yeni koltuklar, yeni unvanlar mı hayatımıza girdi?

Yoksa asıl değişim insanın değerlerinde, vicdanında, ahlak anlayışında ve sorumluluk duygusunda mı yaşandı?

Çünkü zaman değişiyor, şartlar değişiyor, insanlar değişiyor. Ancak bazı temel değerler vardır ki onlar değiştiğinde yalnızca bireyler değil, toplumun tamamı etkilenir.

İşte o değerlerin başında güven, adalet, liyakat ve vicdan gelir.

Eskiden büyüklerimizin söylediği çok anlamlı bir söz vardı:

“Makam insanı büyütmez; insan makamı büyütür.”

Bu söz, bugün de geçmişte olduğu kadar güçlü bir anlam taşımaktadır.

Çünkü bir insanın sahip olduğu makam, ona değer kazandırmaz. Asıl değer; o makamda nasıl davrandığı, kendisine verilen yetkiyi nasıl kullandığı ve arkasında nasıl bir iz bıraktığıyla ortaya çıkar.

Bir koltuk, oturan kişiyi önemli yapmaz.

O koltuğa oturan kişinin davranışları, o makamın değerini belirler.

SEÇİLMEK BİR ÖDÜL DEĞİL, BİR EMANETTİR

Demokrasilerde insanlar sandığa yalnızca bir isim yazmak için gitmez.

Bir belediye başkanı seçilirken vatandaş sadece bir kişiye oy vermez.

Bir milletvekili Ankara’ya gönderilirken yalnızca bir siyasi tercihte bulunulmaz.

Bir muhtar seçilirken sadece bir görev dağılımı yapılmaz.

Millet sandığa giderken aslında geleceğini, beklentilerini ve umutlarını bir kişiye emanet eder.

Her oy, içinde bir güven taşır.

Her oy, “Beni temsil et” mesajıdır.

Her oy, “Benim sorunumu gör, benim sesimi duy” çağrısıdır.

Bu nedenle seçilmiş görevlerde bulunan herkes bilmelidir ki aldığı her oy, büyük bir sorumluluğun başlangıcıdır.

Çünkü güven yalnızca kazanılan bir değer değildir.

Aynı zamanda korunması gereken bir emanettir.

Bir yöneticinin başarısı yalnızca yaptığı projelerle değil, toplumun kendisine duyduğu güvenle ölçülür.

Eğer o güven zedelenirse kaybedilen yalnızca bir makam olmaz.

Toplumun kurumlara, siyasete ve yönetime olan inancı da yara alır.

SİYASET MAKAM KAZANMA DEĞİL, HİZMET ETME YARIŞIDIR

Siyasetin temel amacı hiçbir zaman yalnızca koltuk sahibi olmak olmamalıdır.

Siyaset; insanların hayatına dokunma, sorunlarına çözüm üretme ve ortak geleceği inşa etme sorumluluğudur.

Ancak zaman zaman siyasetin asıl amacından uzaklaştığı görülmektedir.

Makamlar hedef haline geldiğinde, hizmet anlayışı geri plana itilebilir.

Oysa gerçek siyaset;

• Vatandaşın derdini dinlemektir.
• Eleştiriye açık olmaktır.
• Yetkiyi kişisel güç olarak değil, toplumsal sorumluluk olarak görmektir.
• Seçmenin verdiği emaneti unutmamaktır.

Çünkü makamlar geçicidir.

Bugün bir koltukta oturan kişi, yarın o koltuktan ayrılabilir.

Tarih bunun sayısız örneğiyle doludur.

Dün başka insanlar yönetti.

Bugün başka insanlar yönetiyor.

Yarın yine başka insanlar görev alacak.

Kalıcı olan makamlar değildir.

Kalıcı olan, geride bırakılan hizmetlerdir.

LİYAKAT SADECE BİLGİ DEĞİL, VİCDANLA BÜTÜNLEŞEN BİR DEĞERDİR

Günümüzde sıkça kullanılan ancak zaman zaman anlamı daraltılan kavramlardan biri de liyakattir.

Liyakat yalnızca diploma sahibi olmak değildir.

Liyakat yalnızca bir görevin teknik şartlarını taşımak değildir.

Gerçek liyakat;

Bilgiyi vicdanla birleştirebilmektir.

Yetkiyi adaletle kullanabilmektir.

Kendi çıkarından önce toplumun çıkarını düşünebilmektir.

“Ben” yerine “biz” diyebilmektir.

Bir görevin getirdiği gücü değil, o görevin yüklediği sorumluluğu taşıyabilmektir.

Çünkü bilgi tek başına yeterli değildir.

Bilgi, ahlakla birleşmediğinde topluma fayda üretmeyebilir.

Güç, adaletle kullanılmadığında zarar verebilir.

Yetki, vicdandan uzaklaştığında güven kaybına yol açabilir.

SADAKATİN GERÇEK ANLAMI

Sadakat de günümüzde sık tartışılan kavramlardan biridir.

Ancak gerçek sadakat, kişilere koşulsuz bağlılık değildir.

Gerçek sadakat;

Millete bağlılıktır.

Devlete bağlılıktır.

Hukuka bağlılıktır.

Adalete bağlılıktır.

Vicdana bağlılıktır.

Bir kişinin yanlışını sırf yakınlığı nedeniyle görmezden gelmek sadakat değildir.

Aksine, doğruyu söyleyebilmek gerçek sadakatin göstergesidir.

Çünkü gerçek dostluk ve gerçek bağlılık; yalnızca alkışlamak değil, gerektiğinde uyarmaktır.

Bir kurumun gelişmesi, yalnızca olumlu sözlerle değil, yapıcı eleştirilerle de mümkündür.

GAZETECİLİK ALKIŞ DEĞİL, GERÇEĞİ ARAMA MESLEĞİDİR

Tam da bu noktada gazeteciliğin toplumsal görevi ortaya çıkar.

Gazetecilik hiçbir zaman yalnızca övgü üretme mesleği olmamıştır.

Ancak gazetecilik hiçbir zaman düşmanlık üretme alanı da değildir.

Gazeteciliğin temel görevi;

Soru sormaktır.

Araştırmaktır.

Belgeye ulaşmaktır.

Farklı görüşleri dinlemektir.

Toplumun doğru bilgi alma hakkını korumaktır.

Gerçek gazeteci, güçlü karşısında da vatandaş karşısında da aynı mesafede durabilendir.

Çünkü gazetecinin asıl görevi makamları korumak değil, toplumun haber alma hakkını korumaktır.

Geçmişte gazeteciler bir haber hazırlarken günlerce araştırır, belgeler toplar, farklı kaynaklarla görüşürdü.

Bir kamu yöneticisi başarılı bir hizmet yaptığında bunu kamuoyuna aktarırdı.

Bir kurum önemli bir yatırım gerçekleştirdiğinde bunu duyururdu.

Ancak yanlış gördüğü bir uygulamayı da aynı sorumlulukla gündeme getirirdi.

Çünkü gazeteciliğin temelinde taraf olmak değil, gerçeğin tarafında olmak vardır.

YEREL BASININ ZOR SINAVI

Bugün gazetecilik dünyasının en büyük mücadelelerinden birini ise yerel basın veriyor.

Yerel gazeteler, bir şehrin hafızasıdır.

Bir bölgenin sesi, vatandaşın gözü ve kulağıdır.

Ancak ekonomik zorluklar, değişen medya alışkanlıkları ve dijital dönüşüm yerel basını her geçen gün daha ağır şartlarla karşı karşıya bırakmaktadır.

Sınırlı imkanlarla çalışan yerel medya kuruluşları;

Bir yandan kamuoyunu bilgilendirmeye çalışırken,

Diğer yandan ekonomik sürdürülebilirlik mücadelesi vermektedir.

Bağımsız kalmak, doğru haberi yapmak ve kamu yararını gözetmek her zamankinden daha büyük bir sorumluluk haline gelmiştir.

Çünkü kalem özgürlüğünü kaybettiğinde, toplumun bilgiye ulaşma hakkı da zarar görür.

Bir gazetecinin en büyük sermayesi güvenilirliğidir.

Güven kaybolduğunda geriye yalnızca bir yayın organının adı kalır.

TOPLUM OLARAK KENDİMİZE SORMAMIZ GEREKEN SORULAR

Bugün belki de hepimizin kendisine sorması gereken bazı sorular var:

Biz gerçekten liyakati mi ödüllendiriyoruz?

Yoksa yalnızca bizi alkışlayanları mı destekliyoruz?

Dürüst insanları mı ön plana çıkarıyoruz?

Yoksa hoşumuza giden sözleri söyleyenleri mi?

Eleştiriyi gelişim fırsatı olarak mı görüyoruz?

Yoksa her farklı düşünceyi tehdit olarak mı algılıyoruz?

Çünkü güçlü devletlerin temelinde güçlü kurumlar vardır.

Güçlü kurumların temelinde liyakat vardır.

Liyakatin temelinde adalet vardır.

Adaletin temelinde ise vicdan vardır.

Bu zincirin herhangi bir halkası zarar gördüğünde toplumun tamamı etkilenir.

ASIL DEĞİŞMESİ GEREKEN NEDİR?

Bir gazeteci, bir siyasetçi, bir bürokrat, bir iş insanı, bir esnaf ya da sıradan bir vatandaş…

Hepimiz aynı gerçeğin parçasıyız.

Bu ülke hepimizin ortak evidir.

Bu ortak evi ayakta tutacak olan şey yalnızca büyük projeler, yüksek binalar veya güçlü makamlar değildir.

Asıl güç;

dürüstlüktür,

adalettir,

çalışkanlıktır,

liyakatttir,

ve insanların birbirine duyduğu güvendir.

Belki de en önemli soru hâlâ aynı:

Dünden bugüne ne değişti?

Yoksa değişmesi gereken biz miyiz?

Eğer yeniden liyakati, dürüstlüğü, adaleti ve vicdanı hayatımızın merkezine koyabilirsek;

siyaset daha güçlü olur,

kurumlar daha güvenilir hale gelir,

şehirler daha yaşanabilir olur,

toplum daha sağlam bir geleceğe yürür.

Çünkü gerçek güç makamdan doğmaz.

Gerçek güç, milletin güveninden doğar.

Ve o güveni kazanmak yıllar alır.

Ancak kaybetmek bazen yalnızca bir an sürer.