Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Hayrettin Bulut makalesinde;

Bazı gözyaşları vardır; bir insanın değil, bir milletin hafızasını anlatır.

Ama mualesef biz bu Milli duyguyu kaybettik,sosyo ve kültürel bir yozlaşmanın içindeyiz .

Burayı dikkatle okumanızı rica ederim.

1991 yılında Gelibolu ormanları yanarken Hüseyin Kaçmaz Gazimiz’in gözyaşlarını gören oğlu,
“Baba, yanan sadece bir orman” der gibi sorar. Gazimizin cevabı ise tarihe geçecek kadar anlamlıdır:

“Senin gözünde yanan bir ormandır. Benim gözümde ise yanan, şehit arkadaşlarımı koruyan yorgandır.
Nasıl ağlamayayım?”

İnanın yüreği olan herkes duygulanir.

Çünkü onun gözünde Gelibolu, yalnızca ağaç ve toprak değildir. O orman, Çanakkale’de toprağa düşen şehitlerin üzerindeki örtüdür.
Yanan her ağaç, onun için bir hatıranın yanmasıdır.

Hüseyin Kaçmaz Gazimiz’in Londra’daki bir törende tekerlekli sandalyeye oturmayarak söylediği söz de aynı ruhun ifadesidir:

“Ben mağlup devletin değil, galip Türkiye Cumhuriyeti’nin gazisiyim.”

İşte bu söz, bir gazinin şahsi gururundan öte, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet’e ve bağımsız Türkiye’ye duyulan sonsuz inancın ifadesidir.

Çanakkale’de başlayan mücadele, Kurtuluş Savaşı’yla zafere, Gazi Mustafa Kemal Atatürk önderliğinde Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna uzandı.

Bugün bize düşen görev ise şehitlerin ve gazilerin emanetine sahip çıkmaktır.
Bir gazinin gözyaşında şehitlerimizi, dik duruşunda Cumhuriyetimizi ve Atatürk’ü görmek mümkündür.

Çünkü bu vatan bize miras değil, emanettir.

Ruhun sad olsun Asker