ÖLÜME DAVETİYE: YAĞMUR YAĞDI, PAZAR YERİ ELEKTRİK TUZAĞINA DÖNDÜ

İki hafta önce gittiğim semt pazarında yağan yağmurla birlikte ortaya çıkan manzara, kelimenin tam anlamıyla ölüme davetiye çıkarıyordu. Yerde biriken suların içinde, sadece bantla sarılmış, ekli elektrik kabloları metrelerce uzanıyordu. Ne uyarı vardı, ne koruma, ne de önlem.

Bu görüntü ister istemez birkaç yıl önce İzmir’de, yerdeki su birikintisindeki elektrik kaçağı nedeniyle hayatını kaybeden vatandaşları akla getirdi. Aynı acıların yaşanmaması için pazarı terk ederek belediyeyi aradım, durumu ayrıntılarıyla anlattım. Kısa süre sonra “işleme alındı” mesajı geldi.

Aradan iki hafta geçti.

Aynı pazar yeri.
Yine yağmur.
Yine su birikintileri.
Ve yine aynı açıkta, bantla tutturulmuş elektrik kabloları.

Hiçbir şey değişmemişti.

Kalabalık bir pazar yerinde, çocukların koştuğu, yaşlıların bastonla yürüdüğü, insanların alışveriş yaptığı bir alanda bu ihmalkârlık devam ederse, Allah korusun, kaç kişinin ölmesi bekleniyor? Bir kişinin canı mı yetmez? Kaç facia “önlenebilir” olduğu halde yaşanmalı?

Tüm bu tablo ortadayken, belediyeden bu kez gelen mesaj ise konuyla ilgisiz, sorumluluktan uzak ve yaşanan tehlikeyle hiçbir bağı olmayan bir içerikten ibaretti. Ne riskten bahsediliyor, ne alınan önlemden, ne de vatandaşın can güvenliğinden.

Bu artık bir ihmal değil, görev ihmalidir.
Bu artık bir eksiklik değil, açık bir kamu güvenliği sorunudur.

Bir gün bu kablolar can alırsa, “haberimiz yoktu” demek kimseyi kurtarmayacaktır.