İŞTE ARKADAŞLARIM-4

Bursa Vatan Medya Gurubu köşe yazarı Ahmet Koçak makalesinde; İBRAHİM SANALP: 1953 Bursa doğumlu. Bursa Atatürk Lisesi’nin ardından Bursa Eğitim Enstitüsünü bitirdi. Uzun yıllar çeşitli liselerde Edebiyat öğretmenliği yapmasının ardından emekli oldu. Grubumuzda üçüncü edebiyatçıdır kendisi. Üzüm üzüme baka baka kararırmış. Ben de onların arasında uzun yıllar kaldığım için mi edebiyat parçalıyorum, bilemiyorum.
Şiirler yazar, köşe yazarlığı yapar. Toplantılarımıza arada bir katılır. Katılamadığı günlerde çok Felsefe kitapları okuduğu söylenir.
Derin duygu ve düşüncelerini sosyal medyadan, gazetelerden iletmeyi yeğler. İkimizin de aynı gazetede köşemiz vardır. Onun yazılarını da okurum. O, benim yazılarımı okur mu bilemiyorum. Konuşmalarından ve yazılarından aşırı okuduğu, araştırdığı anlaşılır.
Yılların deneyimi kendisine temkinli olmayı öğretmiştir. Hep Ahmet İlbaş’ın karşısında, başkanın uzağında oturur. O da söz almadan konuşmaz.
Toplantılarda sıkıcı havayı dağıtmak için espriler yaparım. Başkan toplantının ciddiyeti zarar görür diye gülmez onu anlarım da İbrahim Bey neden gülmez anlamış değilim? Onu gülerken gören olmamıştır. Tiyatro sanatçısı Yıldırım Önal gibi ciddidir. Film artisti olsaydı ikisi ne güzel psikolojik gerilim oyunları çıkarırlardı.
Kurulda bulunan herkes; yüksekokul mezunu, okuyan, araştıran, eli kalem tutan insanlar olduğu halde İbrahim Bey’in söylediklerini anlamakta zorlanırlar. Onu dikkatle dinleyenler, konuşmanın sonunda birbirlerine bakıp ‘Anladın mı?’ diye fısıldarlar. Genellikle cevap aynı olur:
‘Henüz değil ama ileride anlarız.” düşünceleri içerisinde olurlar.
“Bu sefer İbrahim Bey’i pür dikkat dinleyip ne demek istediğini anlayacağım.” diye düşünenler yine yanılacaklardır. Çünkü onu anlayabilmek için, çok kalın felsefe kitapları okumak gereklidir. O kitaplar da bu yaştan sonra hiç çekilmez.
Her zaman başkan Zeki Bey:
“Evet değerli deneme yazarımız, derin ozanımız İbrahim Bey sizin bu konu hakkındaki görüşlerinizi alabilir miyiz?”
İbrahim Bey söze başlamadan derin bir nefes alır, önündeki not kâğıdını sağa sola çevirir ve başlar:
“Laiklik, Hegel’e ve Karl Marks’a göre düalist yani ikincildir. Laiklik, farklı iki kavram olan din işlerinin ve devlet işlerinin bir bütün oluşturmasıdır. Laiklik üst kavramdır. Din işleri ve devlet işleri alt kavramlardır…”
Zeki Başkan olaya müdahale eder:
“Sayın Sanalp şimdi konumuz Laiklik, Karl Marks, Hegel falan değildir. Konumuzu anımsatayım: Bursa’nın Termal enerjiden daha verimli yararlanmasıdır. Lütfen konuya geliniz.” uyarısıyla daha bir bilenmiş olarak devam eder:
“Efendim oraya geleceğim müsaade edin lütfen. Sizin Karl Mark’la Hegel ile sorununuz varsa başkalarından örneklerle konuyu anlatayım.”
“Nerden çıkarıyorsunuz efendim bunu benim onlarla ne sorunum olabilir? Lütfen devam ediniz.”
“Descartes , “idealizm ve materyalizm bütünlüğü, tüm bilgidir.” demiştir. Tüm bilgi üst kavramdır. Schopenhauer, “alt kurum ve üst kurum bilgidir,” demiştir. Alt kurum, üretim araçları ve üretim ilişkileridir. Üretim ilişkilerine bağlı üst kurum oluşur. Din, hukuk, eğitim üst kurumdur. Tüm bilgi üst kavramdır. Jeotermal enerjinin verimli kullanımı Thales kuramı içindeki üst kavramdır. ”
Zeki Bey duyduklarından, sözünün dinlenmemesinden duyduğu rahatsızlığı sandalyesi üzerinde ileri geri hareket ederek vücut diliyle anlatmaya çalışırken fırsat bulduğu ilk anda:
” İbrahim Bey konumuza dönün lütfen!” uyarısını yineler. İbrahim Bey başkana sertçe bir bakış atarak sözlerini sürdürür:
“Bir ve bütün yerine üst kavram konur. Çok ve parça yerine alt kavram konur. Anaksimandros’ta alt yapı ve üst yapı demek gerekir. Yani alt kurum ve üst kurum yerine geçecek…” dinleyenler esnemeye başladıklarını gören sayın başkan konuşmacının derin nefes aldığını görür görmez;
“İbrahim Bey’in değerli görüşlerinden yararlandık. Teşekkür ediyoruz. Toplantımız sona erdi. Katılımınız ve değerli görüşlerinizi bizimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Bir dahaki toplantımızı bir ay sonra yapalım. Görüşmek ümidiyle hepinize iyi günler dilerim.”