Genç Öğretmenin Köyde Hayatta Kalma Mücadelesi: “BAREZ”

Bursa Vatan Medya Grubu köşe yazarı Ahmet Koçak, meslek hayatının başında atandığı köyde yaşadığı zorlu günleri ve ölümle burun buruna geldiği bir olayı kaleme aldı. Koçak’ın anlattıkları, kırsalda görev yapan genç öğretmenlerin karşılaştığı sosyal ve fiziki sorunları bir kez daha gündeme getirdi.

Uzun yıllar süren öğrencilik hayatının ardından öğretmen olarak atanan Ahmet Koçak, ilk görev yeri olan köye Kasım ayının ortalarında ulaştı. Devlet tarafından verilmeyen yol parasını babasından alarak yola çıkan Koçak, kış şartlarının erken bastırdığı köyde görevine başladı.

Köye ulaştığında karla kaplı patika yollar, sınırlı imkânlar ve yalnızlıkla karşılaşan Koçak, ilk gecesini muhtarın evinde geçirdi. Ertesi gün lojmana yerleşerek okulu açtı. Yatak ve valizinden başka eşyası olmayan genç öğretmen, temel ihtiyaçlarını ilçeden borçla temin etti.

Ancak asıl zorluk, köydeki başıboş ve sahipli köpekler oldu. İlçeden köye dönüşlerde sık sık köpeklerin saldırısına uğrayan Koçak, özellikle akşam saatlerinde lojmana ulaşmakta büyük endişe yaşadı. Köydeki gençlerin de mesafeli ve sorgulayıcı tavırları, öğretmenin yalnızlık duygusunu artırdı.

Koçak, köydeki köpekleri zamanla tanımaya çalıştı. “Mark” adlı iri çoban köpeğinin zamanla sakinleştiğini, “Sarı” isimli köpeğin ise sürekli saldırgan tavrını sürdürdüğünü belirtti. En büyük tehlike ise “Barez” adlı iri beyaz kangaldı. Dengesiz davranışlarıyla dikkat çeken Barez, öğretmen için ciddi bir tehdit oluşturuyordu.

Bir gün ilçeden dönüşte savunma amacıyla kullandığı sopayı bulamayan Koçak, köpeklerle silahsız şekilde karşı karşıya kaldı. Barez’in saldırısı sırasında kabanı parçalandı, yere düşme tehlikesi yaşadı. O anlarda Mark’ın araya girmeye çalıştığını aktaran Koçak, köpekle boğuşmak zorunda kaldı. Olay, köpeğin sahibinin gelmesiyle son buldu. Yaşananlardan sonra Barez avluya bağlandı. Koçak ise borçlanarak yeni bir kaban almak zorunda kaldı.

Eğitim-öğretim yılının tatil döneminde memleketine giden Koçak, üç ay sonra köye geri döndü. İlk derste öğrencilerden biri, yaşanan olayın başrolündeki köpek hakkında şu bilgiyi verdi: Barez, sahibinin traktörle geri manevra yaparken üzerinden geçmesi sonucu hayatını kaybetmişti.

Bu haberi aldığında ne hissedeceğini bilemediğini ifade eden Koçak, yaşadıklarının kırsalda görev yapan öğretmenlerin yalnızca eğitim değil, aynı zamanda güvenlik ve yaşam mücadelesi de verdiğini gösterdiğini vurguladı.

Ahmet Koçak
Bursa Vatan Medya Grubu

BAREZ
Uzun yıllar öğrencilik yaşamının ardından okul bitti. Devletin vermediği yolluğu babamdan alarak atandığım köye gitmek için yola çıktım. Yeni çıkan içi pelüş, naylon kumaşlı mavi bir kaban aldım. Kasım ayının ortalarında uzun bir otobüs yolculuğunun ardından ilçeye geldim. Minibüsüne muhtarla bindik. Köyün alt başına kadar gelen yolda indik. Kış çoktan başlamış. Kar üzerinde insan ve hayvan adımlarıyla açılan patika yollardan ulaşım sağlanabiliyor. Muhtarın evinde bir gece kaldım. Yatak yorgan kiraladıktan sonra sabah lojmana geçtim. İlk geceyi lojmanda geçirdim. Sabah okulu açtım.
Yatak ve valizimden başka bir şeyim yoktu. Ertesi gün alış veriş için ilçeye gittim. Bütün gereksinimlerimi -aybaşında ödemek üzere- aldım. Öğleyin köye döndüm. Biraz oyalanıp akşam karanlığında gelsem köyde iri köpekleri var. Onlardan korkuyorum. Yol üzerine birkaç köpeğin saldırısına uğradım. Sesi duyan sahipleri dışarı çıkıp köpekleri azarladı öyle lojmana gelebildim. Bir ay sonra kar daha da yağacak, sıcaklık eksilere düşecek. Köpek sahipleri o soğuğu göze alıp köpeklerini azarlamayacaklar. Bakalım ne yapacağım?
Köyün gençleri hoş geldin demek için okula geldiler. Biraz konuşmanın ardından amaçlarının; beni konuşturarak okkamı ölçme niyetinde olduklarını anladım. Onlarla kısa bir konuşmanın ardından ders başladı, diyerek ayrıldım. Hele de okuyan ve kendisini ispat çabasında olanlara daha da dikkat etmem gerekiyor. Sulu esprilerle başlayıp el ense çekmenin ardından, beni gözden düşürerek kendileri göze girmeye çalışacaklar. Okulda öğretmenleriyle yaşadığı sorunların acısını benden çıkarma çabasında olacakları olasılığı da yüksek. Böylece köyde köpeklerden ve gençlerden uzak durmam gerektiğini anladım.
Köpekler de kişilik özellikleri olan hayvanlar. Kimisi olgun, kimisi saldırgan, kimisi gariban… Önce onların kişiliklerini öğrenip ona göre davranmalıyım.
Alt yola kadar sopa ile gidiyor, sabah erkenden ilçeye giden köyün minibüsüne biniyorum. Sopayı bir evin yüksekçe duvarının üzerine koyuyorum. Dönüşte de alıp lojmana kadar güvenle gidiyorum. Bu böyle bir ay sürdü.
Köpeklerin Kişisel Özellikleri:
MARK: İri bir çoban köpeğidir. Siyah beyaz desenleri olan kangal kırma. Biz çocukken böyle köpeklere “çapar it” derdik. Diğerlerine göre olgun bir köpek. Beni ilk gördüğünde saldırdı. Sahibi azarlayınca dost biri olduğumu anlamış olmalı ki bir daha saldırmadı. Beni gördükçe uzaktan kuyruk sallar, yanıma gelmez.
SARI: Sarı renkli tüylü orta boy bir köpek. Çok şiddetli saldırır, sopayı görünce ayni şiddetle kaçar. Artık benden korktu bir daha saldırmaz diye düşünsem de saldırmaya devam eder. Tiz sesi insanı çok rahatsız eder. Köyü kurt sürüsü bassa sesinden rahatsız olur bir daha köye ayak basmazlar. Ekmek atarım yer, savuşur gider. Beni gördüğünde yine saldırır. Yiyen ağız utanır sözü Sarı için geçerli değildir.
BAREZ: Çok iri beyaz bir kangal. Çok uzun boylu insanların el ayaklarının beyne uzak olması nedeniyle beyinle iletişimi gecikir de dengesiz olurlar ya, Barez de öyle. Çok dengesiz bir hayvan. Saldırdığında sopayı uzatırım kaçmayı düşünür. Uygulamaya geçmede gecikme olduğundan sopa onu durdurmaya yetmez. Ben geriye kaçarak kendimi ancak kurtarabilirim. Öyle dengesiz bir kişiliği var. Yere bir düşsem eminim içgüdüsel olarak boğazımı ısırıp nefessiz bırakacak. Yeler kar ve buz olduğundan böyle bir olay her an başıma gelebilir. Adı ne anlama geliyor diye erinmedim sözlüğe baktım;
“Arapça, bir kelime olup, “ağırlık” anlamına gelir. Ağırlık, hak, ölçü.” Ağırlık yerinde ancak; hak ve ölçü hak getire…
İKİ YAVRU KÖPEK: Onlar birlikte geziyorlar. Çok usandıkları için herkese musallat oluyorlar.
Ders yaparken koridorda sesler duydum. Ders anlatmanın heyecanıyla bakmadım. Kapısı tutmayan müdür odasına girmişler. Kapıyı da rüzgâr kapatınca bir ders saati boyunca müdürlük yapmışlar. Teneffüste içeri girdim ki aldığım kâğıtları, tebeşirleri, öykü kitaplarını kemirip işe yaramaz hale getirmişler.
Okulun ve lojmanın külünü dökmeye gittiğimde her zaman benimle gidip benimle geliyorlar. Patikadan ayrılamadığım için biri önüme yatıyor, diğeri pantolon paçasından tutup çekiştiriyor. Azarlamak, hafifçe vurmak onları vazgeçirmiyor. Kurtulmak için yarım metrelik kara girerek kurtulabiliyorum.
Bir gün ilçeden döndüm. Duvarın üzerindeki sopayı aradım bulamadım. Biri almış veya arkaya düşmüş olabilir. Silahsız olarak köpeklerle yüzleşeceğim. Mark üç metre uzaktan beni izliyor. Barez çıktı, başladı havlamaya. Elimdeki poşetleri salladım. Poşeti yakalayıp parçaladı. Kolumu uzattıkça ısırıp çekiyor iki kolumu da yırttı. Gitti bizim yeni kaban! Şaha kalkıp patilerini omuzlarıma koydu. Beni düşürüp boğacak. Mark benden yana. Onun önüne geçmeye çalışıyor. Başarılı olamıyor. Patilerinden tutup ittim. Sırt üstü yere düştü. İki elimle gırtlağına sarıldım. Ayaklarıyla debelendi durdu. Çok sinirlendi. Boğazına sarılmam onu içgüdüsel olarak alarma geçirdi. Bırakmıyorum. Bıraksam tekrar saldıracak. Neyse ki sesleri duyan sahibi geldi de kurtuldum. Bu olaydan sonra Barez’i evin avlusuna bağladılar. Kaban gitti, kavga bitti. Borçla yeni bir kaban aldım.
Okullar tatil oldu memlekete gittim. Üç ay sonra döndüm.
İlk derste çocuklar köyde, çevrede ve ülkede olan haber ve olayları söylerler. Bir çocuk tahtaya çıktı:
“Örtmenim hani sizin kabanı yırtan Barez var ya?”
“Ne olmuş Barez’e? “
“O öldü!”
“Nasıl öldü oğlum?”
“Sahibi traktörle geri geri avluya girerken Barez’in üstünden geçmiş.”
Bir haber duyarsınız; sevinseniz mi, üzülseniz mi bilemezsiniz ya ben de öyle oldum.
Ahmet KOÇAK