Modern Tıp ve Geleneksel Tıp Üzerine Bir Değerlendirme

Araştırmacı yazar Murat Çakmak’tan uyaran makale! “Türkiye’de modern tıp hakkında konuşmak ya da eleştiri getirmek neredeyse imkânsız hâle gelmiş durumda. Kadim tıp veya geleneksel tıp üzerine konuşanlara, bitkisel önerilerde bulunanlara ise çoğu zaman “koca karı ilaçları”, “şarlatan”, “alternatif tıpçı” gibi etiketler yapıştırılıyor. Oysa asıl sorulması gereken soru şu: Neden bitkileri tamamen dışarı atıyoruz? ”

“İbn-i Sina’yı neden unuttuk?
Bitkilerle semptomları rahatlatmak mümkün değil mi? Eğer mesele diploma ise, neden bu alanın üniversiteleri açılmıyor? Neden “İbn-i Sina Bölümü” gibi, kadim tıbbı bilimsel zeminde ele alan akademik yapılar kurulmasın?
Peki, Hindistan ve Çin’de durum nasıl? Oralarda geleneksel tıp doktorlarına “yobaz”, “cahil”, “şarlatan” mı deniliyor?
Hindistan’da, Tibbetli ve Batılı hekimler şeklinde iki yaklaşım bulunuyor.

Geleneksel tıp, “cahil” ya da “bilim dışı” olarak görülmüyor; aksine devlet tarafından tanınan ve uygulanan bir alan. Acil ve hayati müdahalelerde modern (Batılı) tıp tercih edilirken, kronik ve yaşam tarzıyla ilişkili hastalıklarda geleneksel tıp yöntemlerine de başvurulabiliyor. Bu iki yaklaşım çoğu zaman birbirini dışlamak yerine tamamlayıcı olarak kullanılıyor.

Çin’de ise Geleneksel Çin Tıbbı (TCM) devlet tarafından resmî olarak tanınıyor ve modern tıpla birlikte uygulanıyor. Acil ve hayati durumlarda modern/Batılı tıp öne çıkarken (ameliyat, yoğun bakım, travma vb.), kronik hastalıklar, bağışıklık sistemi, yaşam tarzı ve destekleyici tedavilerde geleneksel Çin tıbbı sıkça kullanılıyor. Hatta birçok hastanede modern tıp ve geleneksel tıp bölümleri yan yana hizmet veriyor.

Özetle, mesele “modern tıp mı, geleneksel tıp mı?” sorusu değil; ikisini karşı karşıya koymadan, bilimsel akıl ve insan sağlığı merkezli bir şekilde birlikte nasıl kullanabileceğimiz sorusudur.”