SAHİPSİZ MERSİN TESCİLLENDİ

Cumhurbaşkanı Kararı ile Ceyhan ve Yumurtalık’ta “Adana Ceyhan Kimya Endüstri Bölgesi” kurulması, Mersin’in yıllardır dile getirilen sahipsizliğini resmen ortaya koydu. Limanı, havalimanı, serbest bölgesi ve dev yatırımlarına rağmen Mersin yine büyük bir sanayi hamlesinin dışında bırakıldı.

---

Analiz | Mersin Neden Yine Dışarıda Kaldı?

Yazan: Gazeteci Zeynel BOĞAN

10 Ocak’ta Resmî Gazete’de yayımlanan Cumhurbaşkanı Kararı, Mersin açısından yeni bir kayıp değil; yıllardır süregelen bir gerçeğin resmî belgesidir. Ceyhan ve Yumurtalık hattında ilan edilen Adana Ceyhan Kimya Endüstri Bölgesi, Mersin’in nasıl ve neden devre dışı kaldığını açık biçimde göstermiştir.

Uzun süredir Mersin’in sahipsiz olduğu, stratejik fırsatları kaçırdığı ve merkezi karar alma süreçlerinde yeterince temsil edilmediği ifade ediliyordu. Bu durum TOROS AKADEMİ Düşünce Kuruluşu tarafından da raporlar ve bildirilerle kamuoyuna duyuruldu. Gelinen noktada artık tartışma bitmiştir: Mersin, büyük trenleri seyreden bir kent konumundadır.

Protokol Kalabalık, Etki Sıfır

Mersin’de protokol eksik değildir. Açılışlar, törenler, fotoğraf kareleri her zaman doludur. Ancak konu yatırım, sanayi, istihdam ve kent vizyonu olduğunda aynı kalabalık ortadan kaybolmaktadır. Gösteriş vardır; fakat stratejik akıl yoktur.

Bu tablonun merkezinde Mersin Ticaret ve Sanayi Odası (MTSO) başta olmak üzere kentin sözde temsil yapıları yer almaktadır. Üye sayısı, gelirleri ve temsil alanları büyük olan bu kurumlar, Mersin adına güçlü bir refleks geliştirememiştir. Görünürlük ve PR faaliyetleri, kent menfaatlerinin önüne geçmiştir.

Dev Altyapı Var, Ortak Vizyon Yok

Mersin; uluslararası havalimanına, Türkiye’nin en büyük limanlarından birine, serbest bölgeye, Akkuyu Nükleer Güç Santrali’ne, üniversitelere ve ciddi bir insan kaynağına sahiptir. Ancak bu unsurları bir bütün olarak ele alacak, katma değere dönüştürecek bir ortak vizyon yoktur.

Mersin’de kurumları, STK’ları, iş dünyasını ve siyaseti aynı hedef etrafında birleştirecek bir mekanizma bulunmamaktadır. Sonuç olarak sanayi ve ticaret potansiyeli boşa gitmekte, devlet destekleri ve stratejik yatırımlar başka illere yönelmektedir.

Lobi Yok, Etki Yok

Mersin’in temel sorunu bir oda ya da tek bir kurum meselesi değildir. Sorun, kentin genel lobi yetersizliğidir. Ankara’da güçlü bir şekilde temsil edilmeyen, taleplerini net ve ısrarlı biçimde ortaya koyamayan kentlerin yatırım alması mümkün değildir.

Adana bu noktada yıllardır siyaset, bürokrasi ve iş dünyası arasında işbirliği kurmayı başarmıştır. Bunun sonucu olarak istihdam, sanayi ve uluslararası yatırım Adana’ya yönelmiştir. Adana’nın başarısı bir tesadüf değil; örgütlü bir vizyonun ürünüdür.

Siyaset Var, Mersin Yok

Mersin’de siyasi pozisyonlar için Ankara’ya kamp kuranlar, konu Mersin’in stratejik çıkarları olunca aynı cesareti gösterememektedir. Kendi kariyer planlaması için gösterilen çabanın, Mersin’in geleceği için gösterilmemesi bu tablonun en net göstergesidir.

Oysa Ceyhan–Yumurtalık hattının potansiyeli yıllardır bilinmektedir. Kimya sanayisi gibi yüksek katma değerli bir sektör için Mersin; limanı, lojistik altyapısı ve ulaşım olanaklarıyla doğal bir merkezdir. Buna rağmen Mersin’in dışarıda kalması, sahipsizliğin somut sonucudur.

Sonuç: Un Var, Helva Yok

Mersin’de her şey vardır:
Liman var, havalimanı var, sanayi var, ticaret var, enerji var, insan kaynağı var.

Eksik olan tek şey şudur:
Cesur, fedakâr, iş bilen ve Mersin için zaman harcamaya hazır babayiğitler.

Mevcut durumdan memnun olanlarla, konfor alanını terk etmeyenlerle, koltuk sevdasıyla Mersin’in kaderi değişmez. Adana koşarken, Mersin’in yerinde sayması artık bir kader değil; tercih ve ihmalin sonucudur.