İhmallerle Yönetilen Bir Ülkede Asrın Felaketi Kimseye Ders Olmuyor

Geçmiş dönem PM Üyesi Güler Buğday makalesinde;

Asrın felaketi olarak anılan 6 Şubat depremlerinin üzerinden üç yıl geçti.
Ama ne üzüntümüz, ne utancımız, ne de acımız geçti.

Geçmedi…
Çünkü bu sadece bir doğa olayı değildi.
Bu, ihmallerin, geç kalmaların, kötü yönetimin ve siyasi sorumsuzluğun yol açtığı bir insanlık dramıydı.

Katliam gibi yaşanan bu depremlerde, yalnızca enkaz altında kalanlar ölmedi.
İhmaller yüzünden kurtarılabilecek binlerce insan, saatlerce, günlerce yardım beklerken bağıra bağıra hayatını kaybetti.
Hayatta kalan milyonlarca yurttaş ise sağ ya da sakat, kışın ortasında haftalarca, aylarca sokaklarda yaşamaya mahkûm edildi.

İlk üç gün devlet yoktu.
Kızılay, akıl almaz hatalar yaparak çadır sattı.
Asker sahada yoktu.
Madenciler yoktu.
Profesyonel kurtarma ekipleri yoktu.

O gün orada olanlar çok iyi biliyor:
İnsanları elleriyle enkazdan çıkaranlar, CHP’li belediyelerin çalışanları, gönüllüler ve milletvekilleriydi.
Devletin olması gereken yerde, halk vardı.

Bu ihmaller zinciri yüzünden yaşaması mümkün olan binlerce insan yaşamını yitirdi.
Milyonlarca insan evsiz, barksız, işsiz kaldı; doğup büyüdüğü şehirleri terk etmek zorunda bırakıldı.
Bir ülkenin hafızasına silinmeyecek bir travma kazındı.

Ve bugün…

Tek adamlı, otokratik yönetim anlayışıyla;
keyfiyet, sömürü ve baskı düzeni hâlâ devam ediyor.
Halkın çaresizliği sürüyor.
Yoksulluk derinleşiyor.
Acılar dinmiyor.

Hukukun askıya alındığı, demokrasinin işlevsizleştirildiği, yargının siyasallaştığı bir ülkede;
insanlar yalnızca deprem bölgelerinde değil, ülkenin her yerinde sanki sürekli bir deprem yaşıyor.
Güvensizlik, korku ve umutsuzluk artık gündelik hayatın parçası.

Dün gece sabaha kadar o acıları bir kez daha yaşadık.
Ama benim için bazı fotoğraflar, bazı enkaz görüntüleri, bazı donup kalmış bakışlar her şeyi dünyaya anlatmaya yetiyor.

Unutmadık.
Unutmayalım.

Ama sadece hatırlamak da yetmez.
Artık aynı acıları yaşamayacağımız,
insanı merkeze alan,
kamucu,
eşitlikçi,
sosyal demokrat bir düzeni bu ülkede kurmak zorundayız.

Bu, ölenlere borcumuzdur.
Bu, hayatta kalanlara sorumluluğumuzdur.

Hayatını kaybedenlere rahmet diliyorum.
Işıkları bol, yıldızlar yoldaşı olsun.
Geride kalanlara sabır, sağlık ve dayanma gücü diliyorum.