LİYAKAT: DEVLETLERİ YÜCELTEN, SİYASETİ AYAKTA TUTAN TEMEL TAŞ

Gazeteci Yazar Hasan Mesut Ekmen’in kaleminden
Liyakat; ehliyetin, adaletin, vicdanın ve sorumluluğun ortak adıdır. Bir görevin, bir makamın, bir yetkinin emanet bilinciyle taşınmasıdır. Liyakat; sadece diploma ya da unvan meselesi değil, işi ehline verme ahlakıdır. Tarih boyunca yükselen her devletin, ayakta kalan her kurumun ve halkın güvenini kazanan her yönetimin arkasında liyakat vardır. Aynı şekilde çöken sistemlerin, dağılan teşkilatların ve halktan kopan yönetimlerin temelinde ise liyakatsizlik yatmaktadır.
Liyakat, en küçük idari birimden en büyük devlet makamına kadar vazgeçilmezdir. Bir mahallede muhtarın adil, çalışkan ve işini bilen biri olması; o mahallenin huzuru demektir. Muhtar, devlet ile vatandaş arasındaki ilk kapıdır. Liyakatsiz bir muhtar; sorunları büyütür, ayrıştırır, güveni yok eder. Liyakatli bir muhtar ise birleştirir, çözer ve sahiplenir.
Kaymakamdan valiye, daire amirinden tüm bürokratlara kadar her kademede liyakat; devletin ciddiyetidir. Kaymakam liyakatliyse ilçede adalet vardır, eşitlik vardır, vatandaş kendini güvende hisseder. Vali liyakatliyse şehir nefes alır, yatırım gelir, sosyal barış güçlenir. Bürokrat liyakatliyse dosyalar rafta çürümez, torpil değil hak konuşur. Liyakatsiz bürokrasi ise devleti hantallaştırır, vatandaşın devlete olan inancını zedeler.
Liyakat, yerel yönetimlerin de omurgasıdır. İl ve ilçe belediye başkanları, şehirlerin kaderini belirleyen en önemli aktörlerdendir. Liyakatli bir belediye başkanı; şehrini tanır, insanını bilir, kaynakları adaletle kullanır. Altyapıyı güçlendirir, sosyal belediyeciliği büyütür, kimseyi ötekileştirmez. İl belediye başkanı liyakatliyse şehir planlı büyür, geleceği düşünülür. İlçe belediye başkanı liyakatliyse mahalleler nefes alır, hizmet vatandaşa zamanında ulaşır.
Liyakatsiz belediyecilik ise şehirleri yorar, umudu törpüler. Plansızlık, israf, kayırmacılık ve beceriksizlik; şehirleri yaşanmaz hale getirir. Liyakatsiz belediye yönetimleri günü kurtarır ama yarını karartır. Belediyelerde liyakat yoksa ne yol kalıcı olur, ne altyapı sağlam olur, ne de vatandaşın güveni ayakta kalır.
Siyaset kurumu için liyakat hayati bir meseledir. Siyasi partiler; ilçe başkanlığından il başkanlığına, genel merkezden en üst yönetime kadar liyakatle yönetilmediği sürece ayakta kalamaz. İlçe başkanlığı, partinin halkla temas noktasıdır. Liyakatli bir ilçe başkanı teşkilatı diri tutar, halkın güvenini kazanır. Liyakatsiz ilçe başkanlığı ise küskünlük üretir, partiyi zayıflatır.
İl başkanlığı, vizyon ve adalet makamıdır. Liyakatli il başkanları emeği korur, adaleti sağlar, ortak aklı hâkim kılar. Liyakatsiz il başkanlıkları ise partileri içten içe çökertir. Genel merkezler, partilerin aklı ve vicdanıdır. Liyakatli genel merkezler sahayı dinler, doğru kadrolarla yol yürür. Liyakatsizlik ise halktan kopuşu hızlandırır.
Milletvekilliği, halka hizmetin en ağır sorumluluklarından biridir. Liyakatli milletvekili her zaman halkının yanındadır, sorunları Meclis kürsüsüne taşır. Liyakatsiz milletvekilliği ise makamı kişisel bir ayrıcalığa dönüştürür.
Bakanlık makamı, liyakatin en üst seviyede olması gereken yerdir. Liyakatli bakan; ülkeyi taşır, sistemi güçlendirir, geleceği inşa eder. Liyakatsiz bakanlık ise yanlış kararlarla bedeli millete ödetir.
Unutulmamalıdır ki; liyakat bir devletin yükselişidir, liyakatsizlik ise çöküşünün başlangıcıdır.
Liyakat adalet üretir, liyakatsizlik adaletsizlik doğurur.
Liyakat güven verir, liyakatsizlik güvensizlik yayar.
Bugün siyaset, bürokrasi ve yerel yönetimler bir yol ayrımındadır. Ya liyakat esas alınacak ve güçlü bir devlet, güçlü şehirler inşa edilecek ya da liyakatsizliğin karanlığında kurumlar yıpranacak, halkın umudu zedelenecektir.
Liyakat; bir tercih değil, bir zorunluluktur.
Devletin bekası, milletin huzuru ve siyasetin itibarı liyakatten geçer.
Çünkü liyakat varsa adalet vardır, umut vardır, gelecek vardır.