“25 yılda milyonlarca mağdur yaratıldı”: İmar Yasasına Takılanlar çözüm bekliyor

İmar Yasasına Takılanlar Derneği Genel Başkanı İbrahim Hacıoğlu, ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapıların belirli koşullarla Yapı Kayıt Belgesi kapsamına alınmasını ve Hazine taşınmazları üzerindeki Yapı Kayıt Belgeli yapıların satışına ilişkin sürelerin uzatılmasını öngören kanun teklifine dikkat çekti. Hacıoğlu, son 25 yılda imar, mülkiyet, orman, konut ve kırsal yerleşim alanlarında uygulanan politikaların milyonlarca kişiyi farklı başlıklar altında mağdur ettiğini belirterek, “Her yaştan milyonlarca mağdur yaratıldı” değerlendirmesinde bulundu.

Türkiye’de yıllardır çözülemeyen imar ve mülkiyet sorunları, yeni bir yasal düzenleme tartışmasıyla yeniden gündemin üst sıralarına taşındı. Ruhsatsız ve ruhsat eklerine aykırı yapıların hukuki statüsüne ilişkin tartışmalar sürerken, özellikle büyükşehir yasası sonrasında mahalleye dönüşen köylerdeki yapılaşmalar, tarım arazilerindeki hobi bahçeleri, Yapı Kayıt Belgesi bulunan ancak çeşitli nedenlerle hukuki sorun yaşayan yapılar ve Hazine taşınmazları üzerindeki yapılar milyonlarca vatandaşı yakından ilgilendiriyor.

İmar Yasasına Takılanlar Derneği Genel Başkanı İbrahim Hacıoğlu, gelinen noktayı “25 yılda milyonlarca mağdur yaratıldı” sözleriyle değerlendirdi.

Gündemdeki kanun teklifinde ise kişinin kendi tapulu arsa veya tarlasına 31 Aralık 2023 tarihinden önce yaptırdığı ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapıların, afet risklerine karşı dirençli olması şartıyla Yapı Kayıt Belgesi kapsamına alınması öngörülüyor. Teklifte ayrıca Hazine’ye ait taşınmazlar üzerine inşa edilmiş Yapı Kayıt Belgeli yapıların, belge sahipleri ile bunların kanuni veya akdi haleflerine talepleri üzerine satılmasına ilişkin sürenin uzatılması amaçlanıyor.

Teklifin Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile birlikte Plan ve Bütçe Komisyonu’na sunulduğu belirtiliyor.

Ancak tartışmanın yalnızca yeni bir Yapı Kayıt Belgesi düzenlemesinden ibaret olmadığına dikkat çekiliyor. Türkiye’nin son çeyrek yüzyılında birbirini izleyen 2/B düzenlemeleri, imar affı, Büyükşehir Yasası, sosyal konut politikaları ve son dönemde hobi bahçeleri üzerinden yürütülen düzenlemelerin, birbirinden bağımsız değil, aynı yapısal sorunun farklı dönemlerde ortaya çıkan sonuçları olduğu savunuluyor.

Çeyrek asırlık sorun: “Mağduriyetler kronolojisi”

Gazeteci Yusuf Yavuz’un değerlendirmelerinde de Türkiye’nin son 25 yılı, farklı dönemlerde ortaya çıkan ve kamuoyunda çoğunlukla birkaç harfle ifade edilen mağduriyet başlıkları üzerinden ele alınıyor.

Emeklilikte Yaşa Takılanlar, çıraklık ve staj sigortası mağdurları, atanamayan öğretmenler, mahalleye dönüşen köyler, Yapı Kayıt Belgesi mağdurları ve İmar Yasasına Takılanlar…

Bu başlıkların her biri farklı bir mevzuat alanına ilişkin görünse de ortak noktaları, geçmişte alınan siyasi ve idari kararların daha sonraki yıllarda önemli toplumsal sorunlara dönüşmesi.

Yavuz’un analizinde bu durum, iktidarın 25 yıllık yönetim döneminde biriken “mağdurlar topluluğu” üzerinden değerlendiriliyor.

Bir tarafta iktidarın uzun süreli siyasi başarısından kaynaklanan özgüven ve siyasi güç bulunurken, diğer tarafta geçmişte iktidara destek veren geniş toplum kesimleri arasında büyüyen mağduriyet duygusu dikkat çekiyor.

Bu tablo özellikle seçim dönemlerinde daha belirgin hale geliyor.

Vatandaşların geçmişte kendilerine verilen sözleri, yapılan düzenlemeleri ve kamu kurumlarının uygulamalarını bir tür hukuki güvence olarak değerlendirmesi; daha sonraki yıllarda ise aynı yapıların mevzuata aykırılık gerekçesiyle yıkım veya yaptırım tehdidiyle karşılaşması, ciddi bir güven sorununa yol açıyor.

İmar rantı ile siyaset arasındaki tartışma

Türkiye’deki imar politikalarına ilişkin tartışmanın bir başka boyutunu ise imar rantı ve siyaset ilişkisi oluşturuyor.

Özellikle büyükşehirlerde kent merkezlerindeki yüksek değerli araziler üzerinden yapılan plan değişiklikleri, büyük konut projeleri, rezidanslar, lüks konut alanları ve parsel bazlı imar düzenlemeleri uzun yıllardır kamuoyunun tartıştığı konular arasında.

Eleştirilerin merkezinde ise birbütüncül kent planlaması yerine, belirli parseller üzerinden gerçekleştirilen plan değişikliklerinin kentlerin geleceğini belirlemesi bulunuyor.

Bu noktada ortaya çıkan temel soru şu:

Bir tarafta büyük ölçekli projeler için plan değişiklikleri yapılırken, diğer tarafta kırsal alanda yıllardır yaşayan vatandaşların kendi evleri veya küçük ölçekli yapıları neden aynı planlama bütünlüğü içerisinde değerlendirilmiyor?

İmar Yasasına Takılanlar’ın itirazlarının önemli bir bölümü de bu çelişkiye dayanıyor.

Kentlerde yüksek rant üreten alanların hızla planlanıp yapılaşmaya açılabildiği, buna karşılık mahalleye dönüşen köylerde yaşayan vatandaşların temel yapılaşma ve mülkiyet sorunlarının yıllarca çözümsüz bırakıldığı ileri sürülüyor.

“Parsel bazlı kentleşme” eleştirisi

Türkiye’de son yıllarda yaşanan kentleşme biçimine ilişkin en önemli eleştirilerden biri de parsel bazlı planlama.

Büyükşehirlerde farklı siyasi partilere mensup belediyeler bulunmasına rağmen, büyük ölçekli inşaat yatırımları ve imar değişiklikleri söz konusu olduğunda benzer tartışmaların yaşanması, imar rantının yalnızca tek bir siyasi parti veya belediyeyle açıklanamayacağını ortaya koyuyor.

Eleştirel bakışa göre kent merkezlerinde yüksek rant sağlayan projeler gündeme gelirken, kırsal alanlarda yaşayan emekli, çiftçi veya dar gelirli vatandaşın kendi arazisi üzerindeki küçük yapısı çok daha farklı bir hukuki değerlendirmeye tabi tutuluyor.

Bu durum, “Kimin arazisi planlanıyor, kimin yapısı yıkılıyor?” sorusunu gündeme getiriyor.

Büyükşehir Yasası köylerin statüsünü değiştirdi

Sorunun önemli dönemeçlerinden biri de 2012 yılında çıkarılan Büyükşehir Yasası oldu.

Büyükşehir belediyesi sınırlarının genişletilmesiyle çok sayıda köy mahalle statüsüne dönüştürüldü.

Bu değişiklik yalnızca idari bir düzenleme olmadı. Köylerin geleneksel yapılaşma biçimleri, tarımsal faaliyetleri, arazi kullanımları ve mülkiyet ilişkileri de yeni bir imar düzeninin içerisine girdi.

Yıllardır köy niteliğinde yaşayan yerleşimlerde bulunan evler, ahırlar, depolar, tarımsal yapılar ve son dönemde ortaya çıkan küçük konutlar yeni mevzuat açısından farklı sorunlarla karşı karşıya kaldı.

Özellikle büyükşehirlerde kırsal yerleşim alanlarının tamamının aynı hızla planlanamaması, vatandaş ile kamu kurumları arasındaki hukuki belirsizliği daha da büyüttü.

Hobi bahçeleri: Sorunun görünen yüzü

Son dönemde kamuoyunda “hobi bahçeleri” başlığı altında tartışılan yapılaşmalar ise aslında çok daha geniş bir sorunun yalnızca görünen kısmını oluşturuyor.

Pandemi döneminde kentlerden kırsal alanlara yönelişin hızlanmasıyla birlikte tarım arazilerinde küçük parseller üzerinde yapılan yapılar yaygınlaştı.

Bu yapıların bir bölümü ticari amaçlarla oluşturulan büyük projeler şeklinde ortaya çıkarken, başka bir bölümünde ise emekli vatandaşların kentten uzaklaşma, kendi gıdasını üretme veya kırsalda küçük bir yaşam alanı oluşturma arayışı bulunuyor.

Dolayısıyla bütün bu yapıları tek bir kategori altında değerlendirmek, sorunun toplumsal boyutunu görmezden gelme riskini taşıyor.

Bir tarafta yüksek bedeller karşılığında pazarlanan lüks villalar ve ticari amaçlı projeler bulunurken, diğer tarafta hayatının birikimini küçük bir ev veya tarımsal üretim alanına yatıran vatandaşlar bulunuyor.

Bu nedenle İmar Yasasına Takılanlar, kapsamlı ve ayrıştırıcı olmayan bir çözüm talep ediyor.

“Yara da yarabandı da aynı anlayışın ürünü”

Yusuf Yavuz’un değerlendirmesinde ise imar affı ve sonrasındaki uygulamalar “yarayı açanla yara bandı dağıtanın aynı anlayış olması” üzerinden eleştiriliyor.

Bu yaklaşımın temelinde, yıllarca denetlenmeyen veya farklı nedenlerle göz yumulan yapılaşmaların daha sonra bir seçim döneminde “af” veya “barış” düzenlemesiyle yasallaştırılmaya çalışılması, ardından aynı yapıların başka bir dönemde mevzuata aykırılık gerekçesiyle gündeme gelmesi bulunuyor.

Bu durum, vatandaş açısından ciddi bir hukuki güvenlik problemi yaratıyor.

Vatandaşın temel sorusu ise şu hale geliyor:

“Devletin bilgisi dahilinde elektrik, su, yol veya başka altyapı hizmetlerinden yararlanan ve geçmişte çeşitli düzenlemeler kapsamında başvuru yapan yapım neden bugün yıkım tehdidiyle karşı karşıya?”

2018: “Cumhuriyet tarihinin en önemli imar barışı”

Sorunun en önemli dönüm noktalarından biri 2018 yılındaki İmar Barışı düzenlemesi oldu.

Haziran 2018 seçimleri öncesinde gündeme getirilen düzenleme, ruhsatsız veya imara aykırı yapıların belirli koşullarla kayıt altına alınmasını amaçlıyordu.

Dönemin Çevre ve Şehircilik Bakanı Mehmet Özhaseki tarafından yapılan açıklamalarda düzenlemenin milyonlarca yapıyı ilgilendirdiği belirtilmişti.

Vatandaşlardan Yapı Kayıt Belgesi başvuruları alınmaya başlandı.

Bu süreçte milyonlarca vatandaş devlete başvurarak yapılarıyla ilgili kayıt oluşturdu ve belirlenen bedelleri ödedi.

Ancak ilerleyen süreçte bazı Yapı Kayıt Belgeleri iptal edildi, bazı taşınmazlarda tapu ve mülkiyet sorunları ortaya çıktı, bazı yapılar ise çeşitli gerekçelerle yıkım riskiyle karşı karşıya kaldı.

Böylece 2018’de çözüm amacıyla atılan adımın ardından yeni bir mağduriyet alanı ortaya çıktı.

“İmar affı geleceğe ihanettir” tartışması

2018 yılında imar affının kapsamının genişletilmesi ve süresinin uzatılması döneminde, şehir plancıları ve meslek kuruluşları tarafından çeşitli uyarılar yapılmıştı.

İmar affının kısa vadede vatandaşın sorununu çözebileceği, ancak plansız ve denetimsiz yapılaşmayı teşvik etmesi halinde uzun vadede çok daha büyük sorunlar yaratabileceği yönündeki eleştiriler gündeme gelmişti.

Bugün yaşanan tartışmalar, bu uyarıların yeniden hatırlanmasına neden oluyor.

Özellikle deprem riski, yapı güvenliği, tarım topraklarının korunması, su kaynakları, ormanlar ve doğal alanların korunması bakımından imar kararlarının yalnızca mülkiyet sorununu çözmeye yönelik olmaması gerektiği belirtiliyor.

2011: 2/B düzenlemesi de benzer tartışmalar yaratmıştı

İmar sorunlarının bir başka ayağını ise 2/B arazileri oluşturdu.

2011 genel seçimleri öncesinde 2/B arazileri konusunda geniş kapsamlı bir düzenleme gündeme getirildi.

Orman vasfını çeşitli nedenlerle kaybetmiş ve belirli koşulları taşıyan arazilerin kullanıcılarına satışı üzerinden yürütülen süreçte, özellikle Antalya, İzmir ve Muğla gibi orman alanlarının ve kırsal yerleşimlerin yoğun olduğu bölgelerde ciddi tartışmalar yaşandı.

Vatandaşlardan satış bedelleri talep edilmesi, fiyatların yüksek bulunması ve mülkiyet sorunlarının çözümünün mali yük getirmesi, çeşitli bölgelerde protestolara neden oldu.

Bu süreçte mağdur olduğunu savunan vatandaşların temel itirazı, yıllarca fiilen kullandıkları arazilerle ilgili sorunun çözümü için kendilerinden yüksek bedeller istenmesiydi.

2022: Bu kez gündemde sosyal konut vardı

İktidarın seçimlere giden dönemlerde geniş toplum kesimlerini ilgilendiren konuları büyük ölçekli projelerle gündeme taşımasının bir başka örneği ise 2022 yılında açıklanan sosyal konut projesi oldu.

TOKİ üzerinden yürütüleceği açıklanan proje, “Cumhuriyet tarihinin en büyük sosyal konut projesi” söylemiyle kamuoyuna duyuruldu.

Milyonlarca kişinin başvuru yaptığı proje, Türkiye’deki konut ihtiyacının boyutunu da ortaya koydu.

İmar affı, 2/B ve sosyal konut gibi birbirinden farklı görünen başlıkların ortak noktası ise barınma, mülkiyet ve arazi kullanımının milyonlarca vatandaşın hayatını doğrudan etkilemesi.

Kaçak yapı, orman arazisi ve konut sorununun ortak noktası

İmar Yasasına Takılanlar’ın ortaya koyduğu temel argümanlardan biri, kaçak ve plansız yapılaşma, 2/B arazileri, kırsal yerleşimler ve konut sorununun birbirinden tamamen bağımsız ele alınamayacağı.

Bu alanlarda yıllarca süren denetim eksiklikleri, planlama sorunları, altyapı hizmetlerinin götürülmesi ve siyasi söylemler nedeniyle vatandaşlarda belirli bir hukuki güven duygusu oluştuğu savunuluyor.

Ancak sonrasında mevzuatın katı biçimde uygulanmasıyla ortaya çıkan yıkım kararları, vatandaş açısından “aldatılmışlık” duygusunu büyütüyor.

Özellikle seçim dönemlerinde verilen sözlerle sonraki uygulamalar arasındaki fark, kamuya duyulan güveni de zedeliyor.

“Oy verdim, şimdi evimi yıkıyorlar”

Türkiye’nin farklı illerinde son dönemde yükselen tepkilerin ortak cümlelerinden biri de bu.

“Oy verdim, evimi yıkıyorlar.”

Bursa, İzmir, Antalya, Konya, Ankara ve Kayseri başta olmak üzere farklı kentlerde benzer yakınmaların gündeme gelmesi, sorunun yalnızca belli bir bölgeyle sınırlı olmadığını gösteriyor.

Vatandaşların bir bölümü geçmişte kendilerine sunulan düzenlemeleri ve siyasi vaatleri dikkate alarak yatırım yaptığını, ev yaptığını veya arazi satın aldığını belirtiyor.

Bugün ise aynı kişiler, yaptıkları yapıların mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle yıkım tehdidiyle karşılaşabiliyor.

Bu durum özellikle emekliler ve kırsalda yaşamını sürdürmek isteyen dar gelirli vatandaşlar açısından ağır sonuçlar doğuruyor.

Mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasında denge aranıyor

Tartışmanın en kritik noktalarından biri, mülkiyet hakkı ile kamu yararı arasındaki dengenin nasıl kurulacağı.

Bir tarafta kaçak yapılaşmanın, tarım arazilerinin parçalanmasının, ormanların ve doğal alanların korunması zorunluluğu bulunuyor.

Diğer tarafta ise yıllarca devlet kurumlarının bilgisi dahilinde veya gözleri önünde gelişen yapılaşmalar nedeniyle ortaya çıkan vatandaş mağduriyetleri var.

Dolayısıyla çözümün yalnızca “hepsini yıkalım” veya “hepsini affedelim” şeklindeki iki uç yaklaşım arasında sıkışmaması gerektiği belirtiliyor.

Uzmanların ve mağdur gruplarının beklentisi; yapı güvenliği, afet riski, tarım toprağının korunması, çevresel etkiler, kamu yararı ve mülkiyet hakkını birlikte değerlendiren kapsamlı bir planlama modeli oluşturulması.

“Sapla saman birbirine karıştı”

İmar Yasasına Takılanlar’ın itirazlarından biri de farklı nitelikteki yapıların aynı hukuki kategoriye sokulması.

Bir tarafta ticari amaçlı, yüksek maliyetli ve rant odaklı yapılaşmalar; diğer tarafta emekli bir vatandaşın kırsalda yaptığı küçük ev veya üretim alanı bulunabiliyor.

Dolayısıyla bütün yapıların aynı kategoride değerlendirilmesi, gerçek mağduriyetlerin görünmez hale gelmesine neden olabiliyor.

Bu nedenle mağdur vatandaşlar, yapılacak yeni düzenlemelerde yapıların niteliği, kullanım amacı, yapı güvenliği, arazi niteliği ve çevresel etkilerinin ayrı ayrı değerlendirilmesini istiyor.

“Mevzuat var, ancak denetim ve planlama sorunu çözülmedi”

Türkiye’de imar, toprak, mera ve orman alanlarını düzenleyen çok sayıda yasa ve yönetmelik bulunuyor.

İmar Kanunu’nun yanı sıra Toprak Koruma Kanunu, Mera Kanunu ve Orman Kanunu gibi düzenlemeler arazi kullanımının temel çerçevesini oluşturuyor.

Ancak mevcut sorunların yalnızca yeni bir yasa çıkarılarak çözülemeyeceği savunuluyor.

Asıl ihtiyacın, merkezi idare ile yerel yönetimlerin koordinasyon içerisinde çalıştığı, kırsal ve kentsel alanları birlikte değerlendiren, bilimsel verilere dayalı ve uzun vadeli bir arazi kullanım planlaması olduğu belirtiliyor.

Aksi halde bugün çözülen bir sorun, birkaç yıl sonra başka bir başlık altında yeniden ortaya çıkıyor.

İmar Yasasına Takılanlar ne istiyor?

İmar Yasasına Takılanlar ve Yapı Kayıt Belgesi mağdurlarının temel talepleri arasında, mevcut mağduriyetleri sona erdirecek kapsamlı bir yasal düzenleme yapılması bulunuyor.

Vatandaşların öne çıkan beklentileri şöyle sıralanıyor:

• Yapı Kayıt Belgesi bulunan yapıların hukuki durumlarının yeniden ve adil biçimde değerlendirilmesi,
• Belgesi iptal edilen vatandaşların mağduriyetlerinin incelenmesi,
• Mülkiyet ve tapu sorunlarının çözülmesi,
• Kendi tapulu arsası veya arazisi üzerindeki yapılar için makul ve uygulanabilir bir hukuki çerçeve oluşturulması,
• Afet riski taşıyan yapıların güvenli hale getirilmesi,
• Hazine arazileri üzerindeki Yapı Kayıt Belgeli yapıların satış süreçlerinin mağduriyet yaratmayacak şekilde düzenlenmesi,
• Büyükşehir Yasası sonrasında mahalleye dönüşen köylerin imar sorunlarının çözülmesi,
• Kırsal yerleşim alanları için bütüncül planlama yapılması,
• Ticari amaçlı rant projeleri ile dar gelirli vatandaşların konut ihtiyacının birbirinden ayrılması,
• Yeni düzenlemelerin geçici seçim vaatleri yerine kalıcı ve öngörülebilir bir hukuk sistemi oluşturması.

Asıl mesele hobi bahçesi değil, planlama krizi

Bugün kamuoyunun dikkatini çeken konu hobi bahçeleri olsa da, sorunun bundan çok daha büyük olduğu görülüyor.

Asıl mesele; Türkiye’nin kentleşme, kırsal yerleşim, tarım arazileri, konut, mülkiyet ve imar politikalarını uzun vadeli ve bütüncül bir anlayışla yönetememesi.

Bir dönem vatandaşın sorununu çözmek için çıkarılan düzenlemenin, sonraki dönemde yeni mağduriyetler oluşturması, aynı sorunların tekrar tekrar gündeme gelmesine neden oluyor.

Böylece “af”, “yeni düzenleme”, “başvuru”, “ödeme”, “belge”, “iptal” ve “yıkım” arasında gidip gelen bir döngü oluşuyor.

“Yara açılıyor, sonra yara bandı dağıtılıyor”

İmar Yasasına Takılanlar cephesinden bakıldığında, Türkiye’nin yıllardır yaşadığı temel sorunlardan biri de bu.

Önce plansız yapılaşmaya göz yumuluyor.

Ardından vatandaşın yapısına elektrik, su, yol ve çeşitli altyapı hizmetleri ulaşıyor.

Seçim dönemlerinde çözüm beklentisi yaratılıyor.

Daha sonra vatandaşlardan başvuru ve belge bedelleri alınarak yapıların kayıt altına alınması yoluna gidiliyor.

Ancak yıllar sonra aynı yapılar yeniden mevzuatın konusu haline geliyor.

Sonuçta vatandaş bir kez daha yasal düzenleme bekliyor.

Bu nedenle yeni düzenlemelerin yalnızca mevcut mağduriyeti geçici olarak gidermek yerine, gelecekte yeni mağduriyetlerin oluşmasını engelleyecek bir sistem kurması gerektiği belirtiliyor.

Deprem gerçeği göz ardı edilemez

Öte yandan yapılacak herhangi bir düzenlemenin yapı güvenliği boyutunun da ihmal edilmemesi gerekiyor.

Türkiye’nin deprem kuşağında yer alması nedeniyle ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapıların yalnızca mülkiyet açısından değil, can güvenliği açısından da değerlendirilmesi zorunlu.

Bu nedenle yeni bir Yapı Kayıt Belgesi sisteminin, “her yapı kayıt altına alınsın” anlayışıyla değil; yapıların teknik güvenliği, afet riski ve çevresel etkileri üzerinden oluşturulması gerektiği savunuluyor.

İmar Yasasına Takılanlar’ın gündeme getirdiği yeni teklif açısından da “afet risklerine karşı dirençli olma” şartı bu nedenle kritik önem taşıyor.

Yeni teklif ne getiriyor?

Gündemdeki teklifin yasalaşması halinde, kişinin kendi tapulu arsa veya tarlasına 31 Aralık 2023’ten önce yaptırdığı ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapıların, afet risklerine karşı dirençli olması koşuluyla Yapı Kayıt Belgesi kapsamına alınabilmesinin önü açılabilecek.

Bunun yanında Hazine taşınmazları üzerinde bulunan Yapı Kayıt Belgeli yapıların, belge sahipleri ile kanuni veya akdi haleflerine satışına ilişkin sürenin uzatılması hedefleniyor.

Teklifin Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu’na sunulması ise sürecin Meclis boyutunda takip edildiğini gösteriyor.

Ancak teklifin nasıl şekilleneceği, hangi yapıların kapsam içerisinde tutulacağı, hangi yapıların kapsam dışında kalacağı ve uygulamanın mevcut mağduriyetleri ne ölçüde gidereceği Meclis’teki komisyon görüşmeleri ve nihai düzenlemeyle netleşecek.

“Türkiye bu kısır döngüye daha ne kadar katlanabilir?”

İmar Yasasına Takılanlar’ın gündeme getirdiği sorun, aslında yalnızca birkaç milyon vatandaşın tapu veya yapı problemi değil.

Mesele, Türkiye’nin 25 yıllık kentleşme ve arazi yönetimi politikasının nasıl bir toplumsal sonuç ürettiği sorusunu da beraberinde getiriyor.

Bir yanda imar rantının büyüdüğü kentler, diğer yanda planlama sorunları nedeniyle hukuki belirsizlik yaşayan kırsal mahalleler bulunuyor.

Bir yanda yüksek maliyetli konut projeleri ve büyük yatırım alanları, diğer yanda hayatının birikimiyle köyüne küçük bir ev yapan emekli vatandaş var.

Bir yanda seçim dönemlerinde verilen büyük vaatler, diğer yanda yıllar sonra bu vaatlerin hukuki güvence olmadığı gerçeğiyle karşılaşan insanlar bulunuyor.

Bu nedenle tartışmanın yalnızca “imar affı çıkarılsın mı, çıkarılmasın mı?” noktasında tutulması, sorunun özünü kaçırma riski taşıyor.

Asıl ihtiyaç; imar politikalarının siyasi dönemlere göre değişmeyen, bilimsel planlamaya dayanan, mülkiyet hakkını koruyan, kamu yararını gözeten, afet risklerini dikkate alan ve vatandaşın hukuki güvenliğini sağlayan kalıcı bir sisteme kavuşturulması.

Aksi halde bugün Yapı Kayıt Mağdurları olarak ortaya çıkan toplumsal kesimlerin yerini yarın başka üç harfli mağduriyetlerin alması kaçınılmaz hale gelebilir.

İmar Yasasına Takılanlar Derneği Genel Başkanı İbrahim Hacıoğlu’nun “25 yılda milyonlarca mağdur yaratıldı” sözleri de tartışmanın özünü ortaya koyuyor:

Türkiye’nin artık yeni bir geçici af değil, yeni mağduriyetler üretmeyecek kalıcı bir imar ve mülkiyet politikası oluşturması gerekiyor.

Çünkü mesele yalnızca bir binanın ruhsatı, bir parselin imarı ya da bir tapunun statüsü değil; milyonlarca insanın evine, toprağına, mülkiyetine, emeğine ve geleceğine ilişkin hukuki güvenlik beklentisi.

Ve bu beklentinin daha fazla ertelenmesi, yıllardır biriken toplumsal tepkinin yeni bir mağduriyet dalgasına dönüşmesi riskini beraberinde getiriyor.

“25 yılda milyonlarca mağdur yaratıldı” yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

İYİ Parti Orhangazi İlçe Başkanı Bülent Bakış, Ankara Güvenpark’ta eşit özlük hakları talebiyle günlerdir seslerini duyurmaya çalışan gazilere yönelik müdahaleye tepki gösterdi. Gazilerin alandan çıkarılmasını eleştiren Bakış, vatan uğruna canını ortaya koyan ve sağlığından fedakârlık eden gazilerin hak arayışlarının engellenmesini kabul etmediklerini söyledi.

Bakış, gazilerin taleplerinin herhangi bir ayrıcalık istemi olmadığını, temel olarak hak, adalet ve eşitlik talebinden ibaret olduğunu vurguladı.

“Gazi, bu milletin onurudur”

Ankara Güvenpark’ta yaşananlara ilişkin değerlendirmesinde gazilerin toplumdaki özel konumuna dikkat çeken Bülent Bakış, vatan uğruna bedel ödemiş insanların hak arayışlarının saygıyla karşılanması gerektiğini belirtti.

Gazilerin canlarını, sağlıklarını ve uzuvlarını ülke uğruna feda ettiklerini ifade eden Bakış, bu kişilerin taleplerinin görmezden gelinmesinin toplum vicdanında karşılık bulmayacağını söyledi.

Bakış, “Gazi, bu milletin onurudur. Şehit ailesi, bu devletin emanetidir” ifadeleriyle gaziler ve şehit ailelerinin taşıdığı anlamın altını çizdi.

“Talepleri ayrıcalık değil, eşitlik”

Gazilerin uzun süredir eşit özlük hakları konusunda seslerini duyurmaya çalıştığını belirten Bakış, söz konusu taleplerin ayrıcalık arayışı olarak değerlendirilmemesi gerektiğini ifade etti.

Gazilerin istediğinin hak, adalet ve eşitlik olduğunu dile getiren Bakış, devletin görevinin gazilerin sesini kısmak değil, onların sorunlarını dinlemek ve çözüm üretmek olduğunu söyledi.

Bakış, özellikle vatan uğruna bedel ödeyen gazilerin sosyal ve ekonomik haklarının iyileştirilmesi konusunda somut adımlar atılması gerektiğini savundu.

“Devletin görevi sesine kulak vermektir”

Güvenpark’ta gazilerin sabahın erken saatlerinde alandan çıkarılmasına tepki gösteren Bülent Bakış, bu yaklaşımın toplumun vicdanını yaraladığını ifade etti.

Bakış, gazileri meydanlardan uzaklaştırmak yerine taleplerinin dinlenmesi ve sorunlarının çözülmesi gerektiğini belirterek, devletin gazilerine karşı sorumluluğunun yalnızca belirli günlerde yapılan anma ve açıklamalarla sınırlı kalmaması gerektiğini vurguladı.

Gazilerin hak ettikleri değer ve itibarın kendilerine teslim edilmesi gerektiğini belirten Bakış, “Vatan uğruna bedel ödeyen kahramanlarımızın karşısında değil, yanında durulmalıdır” mesajını verdi.

“Müdahaleyi şiddetle kınıyoruz”

İYİ Parti Orhangazi İlçe Başkanı Bülent Bakış, Güvenpark’ta gazilere ve şehit ailelerine yönelik müdahaleyi sert sözlerle eleştirdi.

Yetkililere gazilerin taleplerinin bir an önce karşılanması çağrısında bulunan Bakış, devletin gazilerin yanında olması gerektiğini ifade etti.

Bakış açıklamasında şu mesajı verdi:

“Gazilerimiz yalnız değildir! Şehit ailelerimiz yalnız değildir! Vefa sözle değil, icraatla gösterilir!”

Bakış, gazilerin hak arayışlarının görmezden gelinmemesi gerektiğini belirterek, yetkilileri eşit özlük hakları konusunda çözüm üretmeye davet etti. Açıklamada, vatan uğruna fedakârlık yapan gazilere ve şehit ailelerine sahip çıkmanın yalnızca siyasi bir tercih değil, toplumsal ve vicdani bir sorumluluk olduğu vurgulandı.

“Vefa Sözle Değil, İcraatla Gösterilir” yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

Karaduman, Türkiye’nin bugün ayrışmaya değil, ortak değerler etrafında daha güçlü bir şekilde kenetlenmeye ihtiyaç duyduğunu belirtti. Vatanına bağlı, Cumhuriyet’e sahip çıkan, Atatürk’ün ilke ve değerlerini benimseyen ve Türkiye Cumhuriyeti’nin laik ve üniter devlet yapısından yana olan herkesin ortak bir zeminde buluşabileceği mesajını verdi.

“Türkiye’nin ayrışmaya değil, birleşmeye ihtiyacı var”

Yapılan açıklamada, Türkiye’nin geleceği açısından milli birlik ve beraberliğin önemine vurgu yapıldı. Karaduman, farklı siyasi geçmişlerden gelen vatandaşların ortak değerler etrafında bir araya gelebileceğini ifade ederek siyasi tercihlerin bu birlikteliğin önünde engel olmaması gerektiğini söyledi.

Karaduman’ın çağrısında, hukukun üstünlüğü, demokrasi, Cumhuriyet ve milli birlik gibi temel değerlerin toplumun farklı kesimlerini buluşturabilecek ortak bir zemin oluşturduğu belirtildi.

“Bayrağımızın gölgesinde, Cumhuriyetimizin çatısı altında” ortak bir gelecek kurulması gerektiğini ifade eden Karaduman, Türkiye’nin geleceğine ilişkin sorumluluğun toplumun bütün kesimleri tarafından paylaşılması gerektiğine dikkat çekti.

“Siyasi geçmişiniz önemli değil”

Çağrının en dikkat çekici başlıklarından biri ise siyasi geçmişe yönelik yaklaşım oldu. Karaduman, vatandaşların geçmişte hangi siyasi partiye oy verdiğinin önemli olmadığını belirterek, ortak vatan ve Cumhuriyet hassasiyetlerinin yeni bir birliktelik için yeterli olduğunu ifade etti.

Karaduman, farklı siyasi tercihlerden gelen vatandaşlara seslenerek, ortak değerleri paylaşan herkesin aynı çatı altında buluşabileceği mesajını verdi.

Bu kapsamda vatan, bayrak, Atatürk ve Cumhuriyet vurgusu öne çıkarılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin laik, demokratik ve üniter yapısının korunmasının ortak bir sorumluluk olduğu ifade edildi.

İYİ Parti için “buluşma noktası” vurgusu

Orhan Karaduman, İYİ Parti’nin kendisini vatanseverlerin, Atatürkçülerin ve Cumhuriyetçilerin yanı sıra Türkiye Cumhuriyeti’nin laik, demokratik ve üniter yapısına sahip çıkan vatandaşların buluşma noktası olarak gördüğünü belirtti.

Açıklamada, vatandaşların yalnızca mevcut sorunları eleştiren değil, ülkenin geleceğine aktif biçimde katkı sunan bir anlayışla hareket etmesi gerektiği vurgulandı.

Karaduman, Türkiye’nin geleceği için daha geniş bir toplumsal birliktelik oluşturulması gerektiğini belirterek, farklı kesimlerden vatandaşları ortak bir hedef doğrultusunda birlikte hareket etmeye davet etti.

“Kapımız da gönlümüz de sizlere açık”

İYİ Parti Gemlik İlçe Başkanlığı’nın açıklamasının sonunda ise doğrudan vatandaşlara yönelik katılım çağrısı yapıldı.

Karaduman, Türkiye’nin geleceği için birlikte hareket edilmesi gerektiğini belirterek, ortak değerlere sahip çıkan herkese kapılarının açık olduğunu ifade etti.

Açıklamada şu mesajlara yer verildi:

“Gelin; yalnızca eleştiren değil, ülkesinin geleceğine omuz veren büyük bir birlik oluşturalım.”

Karaduman, sözlerini Türkiye’nin geleceği için omuz omuza verme çağrısıyla tamamlayarak, vatandaşları İYİ Parti çatısı altında birlik olmaya davet etti.

İYİ Parti Gemlik İlçe Başkanlığı tarafından yapılan açıklama, siyasi farklılıkların ötesinde Cumhuriyet, Atatürk, demokrasi, hukukun üstünlüğü ve milli birlik gibi ortak değerler üzerinden geniş bir toplumsal buluşma hedefini ortaya koydu.

Orhan Karaduman’dan Türkiye İçin Birlik Çağrısı yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

İşsizlik oranının yüzde 7,9’a, genç işsizliğinin ise yüzde 13,9’a gerilemesini olumlu bir gelişme olarak değerlendiren Yalçın, istihdamda 155 bin kişilik artış yaşanmasının da dikkat çekici olduğunu belirtti. Ancak bu verilerin tek başına Türkiye’deki istihdam tablosunun tamamını ortaya koymadığına işaret eden Yalçın, atıl işgücü oranının yüzde 29,9 seviyesinde bulunmasına ve işgücüne katılımın gerilemesine dikkat çekti.

Yalçın, toplam istihdamda artış yaşanırken sanayi sektöründe 121 bin kişilik istihdam kaybı meydana gelmesinin de ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini vurguladı.

“Tek bir oran çalışma hayatının bütününü göstermiyor”

İşsizlik oranındaki düşüşün çalışma hayatı açısından olumlu bir gelişme olduğunu ifade eden Sedat Yalçın, ekonomik göstergelerin birlikte ele alınması gerektiğini söyledi.

Yalçın’a göre işsizliğin gerilemesi kadar, işgücüne katılım eğilimi, atıl işgücü, istihdamın hangi sektörlerde oluştuğu ve yaratılan işlerin niteliği de Türkiye’nin çalışma hayatına ilişkin değerlendirmelerinde önemli başlıklar arasında yer alıyor.

Bu çerçevede atıl işgücü oranının yüzde 29,9 seviyesinde kalmasının önemli bir gösterge olduğunu belirten Yalçın, toplam istihdamın artmasına rağmen sanayide 121 bin kişilik istihdam kaybı yaşanmasının da üretim yapısı açısından dikkatle incelenmesi gerektiğini dile getirdi.

Yalçın, yalnızca işsizlik oranına odaklanmanın iş gücü piyasasındaki yapısal sorunların görülmesini zorlaştırabileceğine işaret etti.

“Kalıcı kalkınma daha fazla işten ibaret değil”

Türkiye’nin sürdürülebilir bir ekonomik büyüme ve kalkınma için istihdamın niceliği kadar niteliğine de odaklanması gerektiğini belirten Yalçın, oluşturulan işlerin üretkenliği ve gelir seviyesini artırmasının önemine dikkat çekti.

Yalçın, kalıcı kalkınmanın yalnızca daha fazla kişiye iş imkânı sağlamakla sınırlı olmadığını, kayıtlı, güvenceli ve nitelikli istihdamın artırılmasını gerektirdiğini ifade etti.

Bu yaklaşımın özellikle Türkiye’nin üretim kapasitesinin güçlendirilmesi açısından önem taşıdığını belirten Yalçın, iş gücü politikalarının ülkenin stratejik sektörlerinin ihtiyaçlarıyla daha doğrudan ilişkilendirilmesi gerektiğini savundu.

Mesleki eğitim ve istihdam arasında daha güçlü bağ kurulmalı

Anahtar Parti Genel Başkan Yardımcısı Sedat Yalçın, Türkiye’de iş gücü piyasasının ihtiyaç duyduğu becerilerin daha doğru biçimde belirlenmesi gerektiğini söyledi.

Stratejik sektörlerin gelecekte ihtiyaç duyacağı niteliklerin ortaya konulmasının ardından eğitim sisteminin de bu ihtiyaçlarla uyumlu hale getirilmesi gerektiğini belirten Yalçın, meslek liseleri, üniversiteler ve işletmeler arasında doğrudan istihdama yönelik programlar oluşturulmasını önerdi.

Bu tür programların yalnızca eğitim vermekle sınırlı kalmaması, mezunların doğrudan iş hayatına geçişini kolaylaştıracak şekilde tasarlanması gerektiğini ifade eden Yalçın, eğitim ile üretim arasındaki bağın güçlendirilmesinin genç işsizliğiyle mücadelede de etkili olabileceğini belirtti.

Gençlerin ilk işe geçişi desteklenmeli

Genç işsizliğinin yüzde 13,9’a gerilemesini olumlu bir gelişme olarak değerlendiren Yalçın, gençlerin eğitimden çalışma hayatına geçiş sürecinin ayrıca desteklenmesi gerektiğini vurguladı.

Yalçın, gençler için ilk işe geçiş desteği uygulanmasını önerirken kamu teşviklerinin de yalnızca istihdamın kısa vadeli olarak artırılmasına değil, kalıcı ve nitelikli istihdam sonuçlarına bağlanması gerektiğini söyledi.

Bu yaklaşımın hem gençlerin iş deneyimi kazanmasını kolaylaştırabileceği hem de işletmelerin ihtiyaç duyduğu yeni insan kaynağına daha hızlı ulaşmasına katkı sağlayabileceği değerlendiriliyor.

Sanayideki istihdam kaybı dikkatle izlenmeli

Toplam istihdamda 155 bin kişilik artış yaşanmasına rağmen sanayi sektöründe 121 bin kişilik istihdam kaybı meydana gelmesini özellikle vurgulayan Yalçın, istihdamın sektörel dağılımının Türkiye ekonomisinin geleceği açısından kritik olduğunu belirtti.

Sanayi sektörünün üretim, ihracat, teknoloji ve verimlilik açısından stratejik bir konuma sahip olduğunu ifade eden Yalçın, istihdam artışının hangi sektörlerde gerçekleştiğinin ve bunun ekonomik büyümenin niteliğiyle nasıl bir ilişki taşıdığının yakından takip edilmesi gerektiğine işaret etti.

Yalçın’ın değerlendirmesine göre Türkiye’nin ihtiyacı, yalnızca istihdam edilen kişi sayısını artıran politikalar değil; üretim kapasitesini, çalışanların gelirini ve verimliliğini aynı anda yükselten kapsamlı bir kalkınma yaklaşımı.

“Üretimin niteliğini yükselten bir kalkınma programı”

Sedat Yalçın, Türkiye’nin istihdam politikasının sayısal hedeflerin ötesine taşınması gerektiğini belirterek değerlendirmesini şu ifadelerle tamamladı:

“Türkiye’nin ihtiyacı istihdamı sayısal olarak büyütmenin ötesinde, üretimin niteliğini yükselten bir kalkınma programıdır.”

Yalçın’ın açıklamaları, işsizlik oranındaki gerilemenin olumlu karşılanmasıyla birlikte, Türkiye’nin iş gücü piyasasında daha kapsamlı ve yapısal bir politika ihtiyacına dikkat çekiyor. Bu çerçevede atıl işgücünün azaltılması, işgücüne katılımın güçlendirilmesi, sanayide istihdamın korunması, gençlerin ilk işe geçişinin kolaylaştırılması ve eğitim sisteminin sektörlerin ihtiyaçlarıyla daha güçlü biçimde eşleştirilmesi öne çıkan başlıklar arasında bulunuyor.

Anahtar Parti cephesinden yapılan değerlendirmeye göre sürdürülebilir istihdam politikalarının temel hedefi, yalnızca işsizliği azaltmak değil; aynı zamanda Türkiye’nin üretim gücünü artıran, çalışanların gelir ve refah seviyesini yükselten, kayıtlı ve güvenceli işlerin yaygınlaşmasını sağlayan bir ekonomik yapı oluşturmak olmalı.

Sedat Yalçın: Türkiye’nin İhtiyacı İstihdamı Sayısal Olarak Büyütmenin Ötesinde Bir Kalkınma Programıdır yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

BURSA – İYİ Parti Bursa İl Başkanı İsmail Kaya, Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Bursa İl Başkanı Zeki Garaçoğlu ve beraberindeki yönetim kurulu üyelerini İYİ Parti Bursa İl Başkanlığı’nda ağırladı. Gerçekleştirilen ziyarette Bursa’nın güncel sorunlarından Türkiye’nin siyasi gündemine, vatandaşların beklentilerinden yerel yönetimlerin sorumluluklarına kadar çok sayıda başlık üzerinde karşılıklı değerlendirmelerde bulunuldu.

İYİ Parti Bursa İl Başkanı İsmail Kaya, ziyaretin ardından yaptığı değerlendirmede, farklı siyasi partilerin Bursa’nın ve Türkiye’nin ortak meseleleri etrafında bir araya gelerek fikir alışverişinde bulunmasının demokratik kültür açısından önemli olduğunu vurguladı.

Bursa’nın gündemi masaya yatırıldı

Samimi bir atmosferde gerçekleşen görüşmede Bursa’nın ekonomik, sosyal ve kentsel sorunlarının yanı sıra vatandaşların gündelik yaşamda karşılaştığı problemlerin de ele alındığı belirtildi.

Bursa’nın Türkiye ekonomisinde önemli bir üretim merkezi olduğuna dikkat çekilirken, kentin sanayi, tarım, turizm ve ticaret alanlarındaki potansiyelinin daha etkin değerlendirilmesi gerektiği yönündeki görüşler paylaşıldı.

Görüşmede özellikle ulaşım ve trafik, kentsel dönüşüm, deprem hazırlığı, altyapı, çevre, hava kirliliği, sanayi kaynaklı sorunlar, tarım alanlarının korunması, gençlerin istihdamı ve vatandaşların ekonomik beklentileri gibi başlıkların Bursa açısından öncelikli gündem maddeleri arasında yer aldığı değerlendirildi.

Deprem gerçeği ve kentsel dönüşüm

Bursa’nın karşı karşıya bulunduğu en önemli risklerden biri olan deprem konusu da görüşmenin dikkat çeken başlıklarından biri oldu.

Kentteki yapı stokunun güvenli hâle getirilmesi, kentsel dönüşüm çalışmalarının hızlandırılması ve dönüşüm sürecinde vatandaşların mağdur edilmemesi gerektiği yönündeki beklentiler değerlendirildi.

Kentsel dönüşümün yalnızca binaların yenilenmesi şeklinde ele alınmaması gerektiği, ulaşım, altyapı, otopark, yeşil alanlar, sosyal donatı alanları ve afet toplanma bölgelerinin de planlamanın içerisinde bulunması gerektiği ifade edildi.

Bursa’nın geleceğinin planlanmasında günlük siyasi tartışmaların ötesine geçen uzun vadeli bir şehircilik anlayışına ihtiyaç bulunduğu görüşünün öne çıktığı belirtildi.

Ulaşım Bursa’nın ortak sorunu

Görüşmede Bursa’nın giderek büyüyen ulaşım problemleri de ele alındı.

Nüfus artışı, araç sayısındaki yükseliş ve şehirleşmenin getirdiği yük nedeniyle başta ana arterler olmak üzere kentin farklı bölgelerinde yaşanan trafik yoğunluğunun vatandaşların günlük yaşamını doğrudan etkilediği ifade edildi.

Toplu taşımanın güçlendirilmesi, raylı sistem yatırımlarının geliştirilmesi, alternatif ulaşım güzergâhlarının oluşturulması ve kent genelindeki ulaşım planlamasının uzun vadeli bir perspektifle ele alınması gerektiği yönünde değerlendirmeler yapıldı.

Bursa ekonomisi ve vatandaşın geçim mücadelesi

Toplantının bir diğer gündem maddesini ise ekonomik gelişmeler oluşturdu.

Bursa’da sanayi ve üretim sektörünün yanı sıra küçük esnafın, çiftçinin, emeklinin, çalışanların ve gençlerin ekonomik koşullardan nasıl etkilendiği üzerine görüş alışverişinde bulunuldu.

Artan yaşam maliyetlerinin vatandaşların satın alma gücünü zorladığı, özellikle dar ve sabit gelirli kesimlerin geçim sıkıntısının siyasi partilerin gündeminde daha fazla yer alması gerektiği değerlendirildi.

Bursa’nın güçlü sanayi altyapısının korunmasının yanında, üretim ekonomisinin teknoloji ve yüksek katma değerli sektörlere yönlendirilmesinin kentin geleceği açısından önem taşıdığı görüşü de dile getirildi.

Gençlerin geleceği ve istihdam konusu

Görüşmede gençlerin eğitim ve istihdam sorunlarının da gündeme geldiği belirtildi.

Bursa’da üniversite mezunu gençlerin kendi alanlarında iş bulabilmesi, mesleki eğitimin güçlendirilmesi, genç girişimcilerin desteklenmesi ve nitelikli iş gücünün şehirde tutulması gerektiği ifade edildi.

Gençlerin yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanan bir seçmen kitlesi olmaktan çıkarılması, onların karar alma süreçlerine daha fazla katılım göstermesinin sağlanması gerektiği yönündeki değerlendirmeler de görüşmenin önemli başlıkları arasında yer aldı.

Tarım arazileri ve çevre hassasiyeti

Sanayi kimliğiyle öne çıkan Bursa’nın aynı zamanda güçlü bir tarım kenti olduğuna dikkat çekilirken, tarım arazilerinin korunmasının ve plansız yapılaşmanın önüne geçilmesinin önemi üzerinde duruldu.

Özellikle verimli tarım arazilerinin korunması, su kaynaklarının sürdürülebilir kullanılması, çevre kirliliğinin azaltılması ve sanayi ile çevre arasında dengeli bir planlama yapılması gerektiği değerlendirildi.

Bursa’nın ekonomik büyüme hedefleri ile doğal ve tarımsal varlıklarının korunması arasında sağlıklı bir denge kurulmasının gelecek nesiller açısından kritik olduğu ifade edildi.

Siyasette diyalog ve ortak akıl vurgusu

İYİ Parti Bursa İl Başkanı İsmail Kaya, farklı siyasi görüşlere sahip partilerin bir araya gelerek kent ve ülke meselelerini konuşmasının önemine özellikle dikkat çekti.

Siyasi rekabetin demokratik hayatın doğal bir parçası olduğunu belirten Kaya’nın, rekabetin ortak meseleler konusunda iletişim kanallarının kapanmasına neden olmaması gerektiği yönündeki yaklaşımı öne çıktı.

Bursa’nın ortak sorunlarının çözümünde farklı siyasi partilerin, sivil toplum kuruluşlarının, meslek odalarının, akademisyenlerin ve vatandaşların görüşlerinin dikkate alınmasının ortak aklın güçlenmesine katkı sağlayacağı değerlendirildi.

“Siyasi farklılıklarımız ortak meselelerde buluşmamıza engel olmamalı”

İsmail Kaya, ziyaret sonrasında yaptığı açıklamada farklı siyasi partilerin ortak sorunlar etrafında görüş alışverişinde bulunmasının demokratik kültür açısından değer taşıdığını belirtti.

Kaya açıklamasında şu ifadeleri kullandı:

“Bağımsız Türkiye Partisi Bursa İl Başkanı Sayın Zeki Garaçoğlu ve değerli yönetim kurulu üyelerini il başkanlığımızda ağırlamaktan büyük memnuniyet duyduk. Gerçekleştirdikleri nazik ziyarette Bursa’mızın gündemini, şehrimizin karşı karşıya olduğu sorunları ve hemşehrilerimizin beklentilerini değerlendirme fırsatı bulduk.”

Türkiye’nin içinden geçtiği siyasi ve ekonomik sürecin de görüşmede değerlendirildiğini belirten Kaya, siyasetin sorumlulukları ve ülkenin geleceği konusunda karşılıklı fikir alışverişinde bulunulduğunu ifade etti.

“Bursa için ortak akıl güçlendirilmeli”

Kaya, siyasi partilerin farklı görüşlere sahip olmasının ortak meseleler konusunda iletişim kurulmasına engel olmaması gerektiğini belirterek şöyle devam etti:

“Aynı zamanda ülkemizin içinde bulunduğu süreç, siyasetin sorumlulukları ve milletimizin geleceğine dair karşılıklı fikir alışverişinde bulunduk. Farklı siyasi partilerin, Bursa’mızın ve ülkemizin ortak meseleleri etrafında bir araya gelerek görüş alışverişinde bulunmasının; demokratik kültürümüzün, karşılıklı saygının ve ortak aklın güçlenmesine önemli katkı sunduğuna inanıyoruz.”

Bu yaklaşımın, siyasi farklılıklar içerisinde dahi kent çıkarlarının ön plana çıkarılabileceğine yönelik önemli bir mesaj olduğu değerlendirildi.

Bursa’nın geleceği için diyalog mesajı

İYİ Parti Bursa İl Başkanlığı’ndaki buluşma, yalnızca bir nezaket ziyareti olarak değil, Bursa’nın ortak sorunlarının farklı siyasi aktörler tarafından ele alınması bakımından da dikkat çekti.

Bursa’nın önümüzdeki dönemde özellikle deprem, kentsel dönüşüm, ulaşım, trafik, altyapı, çevre, sanayi, tarım, istihdam ve ekonomik sorunlar gibi çok sayıda başlıkla karşı karşıya olduğu belirtilirken, bu sorunların çözümü için siyasi partiler arasında diyalog ve istişarenin sürdürülmesinin önemine dikkat çekildi.

Kent siyasetinde farklı görüşlerin bir araya gelerek birbirini dinlemesinin, vatandaşların beklentilerinin daha doğru anlaşılmasına ve sorunların çözümü konusunda alternatif politikaların ortaya çıkmasına katkı sağlayabileceği ifade edildi.

Kaya’dan Garaçoğlu’na teşekkür

İYİ Parti Bursa İl Başkanı İsmail Kaya, ziyaretleri dolayısıyla BTP Bursa İl Başkanı Zeki Garaçoğlu ve yönetim kurulu üyelerine teşekkür ederek açıklamasını şu sözlerle tamamladı:

“Bu anlamlı ziyaretleri ve samimi sohbetleri için Bağımsız Türkiye Partisi Bursa İl Başkanı Sayın Zeki Garaçoğlu’na ve kıymetli yönetim kurulu üyelerine teşekkür ediyor, çalışmalarında başarılar diliyorum.”

Bursa siyasetinde farklı siyasi partilerin il başkanlıkları düzeyinde gerçekleştirdiği bu tür temasların önümüzdeki süreçte artıp artmayacağı merak edilirken, kentte yaşanan sorunların çözümünde diyalog, istişare ve ortak akıl vurgusunun daha fazla gündeme gelmesi bekleniyor.

“Bursa’nın Ortak Meseleleri İçin Ortak Akıl Önemli” yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

İlçe teşkilatının yeni dönem çalışma programının değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilen toplantıda, Osmangazi’nin mahallelerinden merkezine kadar uzanan geniş bir çalışma alanı üzerinde duruldu. Teşkilatın sahadaki görünürlüğünün artırılması, vatandaşlarla doğrudan temasın güçlendirilmesi ve ilçede yaşayan vatandaşların taleplerinin düzenli biçimde takip edilmesi yönünde görüş alışverişinde bulunuldu.

Toplantıya başkanlık eden MHP Osmangazi İlçe Başkanı Serdar Burulday, teşkilat çalışmalarının yalnızca siyasi gündemle sınırlı tutulmaması gerektiğini belirterek, Osmangazi’de yaşayan vatandaşların günlük hayatını doğrudan etkileyen sorunların yakından takip edilmesi gerektiğine dikkat çekti.

Gündemin merkezinde Osmangazi vardı

Toplantının ana gündem maddelerinden birini, Bursa’nın nüfus ve yerleşim bakımından en büyük ilçelerinden biri olan Osmangazi’nin karşı karşıya bulunduğu sorunlar oluşturdu.

İlçenin farklı mahallelerinde aynı anda farklı ihtiyaçların ortaya çıktığına dikkat çekilirken, teşkilat çalışmalarının mahalle bazlı yürütülmesinin önemi üzerinde duruldu.

Özellikle ulaşım, trafik, otopark, altyapı, kentsel dönüşüm, çevre ve temizlik, sosyal belediyecilik, pazar yerleri, yeşil alanlar, gençlerin istihdamı, yaşlı ve dezavantajlı vatandaşların ihtiyaçları ile mahallelerin güvenlik beklentilerinin sahada yakından takip edilmesi gerektiği değerlendirildi.

Toplantıda, Osmangazi’nin yalnızca merkez mahallelerden ibaret olmadığı; ilçenin birbirinden farklı sosyoekonomik özelliklere sahip çok sayıda mahalleyi bünyesinde barındırdığı vurgulandı.

Bu nedenle yeni dönem teşkilat çalışmalarının tek tip bir anlayışla değil, mahallelerin kendi ihtiyaçlarına göre şekillendirilmesi gerektiği ifade edildi.

Mahalle mahalle sorun tespiti yapılacak

Yeni yönetimin öncelikleri arasında mahalle teşkilatlarıyla daha güçlü koordinasyon kurulması da yer aldı.

Vatandaşın sorununu sosyal medya üzerinden değil, doğrudan sahada dinlemenin önemine dikkat çekilen toplantıda, mahalle bazında sorunların tespit edilmesi, ilgili kurumlara aktarılması ve çözüm süreçlerinin takip edilmesi gerektiği değerlendirildi.

Bu kapsamda teşkilat mensuplarının mahallelerde vatandaşlarla daha sık bir araya gelmesi, esnaf ziyaretlerinin artırılması, sivil toplum kuruluşlarıyla görüşmeler yapılması ve mahallelerin kanaat önderleriyle düzenli istişarelerde bulunulması hedefleniyor.

Amaç yalnızca sorunları dinlemek değil, vatandaş tarafından dile getirilen problemlerin ilgili mercilere ulaştırılması ve çözüm aşamasının takip edilmesi olarak ortaya konuldu.

Ulaşım ve trafik sorunları masada

Osmangazi’nin en önemli gündemlerinden biri olan ulaşım ve trafik konusunda da değerlendirmelerde bulunuldu.

İlçenin Bursa’nın en yoğun nüfuslu bölgelerinden biri olması nedeniyle özellikle işe ve okula gidiş-geliş saatlerinde yaşanan trafik yoğunluğu, ana arterlerdeki ulaşım yükü, otopark ihtiyacı ve toplu taşıma bağlantıları vatandaşların günlük yaşamını doğrudan etkileyen başlıklar arasında bulunuyor.

Toplantıda, ulaşım sorunlarının yalnızca ana caddeler üzerinden değerlendirilmemesi gerektiği, mahalle içlerindeki yol ve otopark problemlerinin de vatandaşların yaşam kalitesini etkilediği ifade edildi.

Teşkilatın önümüzdeki dönemde vatandaşlardan gelen ulaşım ve trafik taleplerini daha sistematik biçimde takip etmesi hedefleniyor.

Kentsel dönüşüm ve deprem gerçeği

Bursa’nın deprem riski, Osmangazi açısından da öncelikli konular arasında bulunuyor.

İlçedeki eski yapı stokunun yenilenmesi, kentsel dönüşüm çalışmalarının vatandaşın ekonomik şartlarını da gözeten bir anlayışla yürütülmesi ve dönüşüm süreçlerinde hak sahiplerinin mağdur edilmemesi gerektiği yönündeki beklentiler toplantının önemli başlıkları arasında değerlendirildi.

Kentsel dönüşümün yalnızca binaların yenilenmesinden ibaret olmadığına dikkat çekilerek; ulaşım, altyapı, sosyal donatı alanları, otopark, yeşil alan ve afet toplanma alanlarının da dönüşüm planlarının bir parçası olması gerektiği üzerinde duruldu.

Özellikle deprem riskinin gündemde olduğu Bursa’da güvenli yapılaşma konusunda toplumsal farkındalığın artırılmasının da teşkilatın saha çalışmalarında ele alınabileceği değerlendirildi.

Esnafın sorunları yakından takip edilecek

Osmangazi’nin ekonomik hayatında önemli bir yere sahip olan esnaf ve küçük işletmelerin sorunları da toplantının gündeminde yer aldı.

Artan işletme maliyetleri, kira giderleri, enerji fiyatları, personel giderleri, kredi maliyetleri ve vatandaşın satın alma gücündeki değişimlerin esnaf üzerindeki etkileri değerlendirildi.

Teşkilatın önümüzdeki dönemde esnaf ziyaretlerini artırarak sorunları doğrudan işletme sahiplerinden dinlemesi ve elde edilen talepleri ilgili mercilere taşıması hedefleniyor.

Esnafın yalnızca seçim dönemlerinde ziyaret edilen bir kesim olmadığı, yerel ekonominin temel unsurlarından biri olduğu vurgulandı.

Gençlerin geleceği ve istihdam

Toplantıda gençlere yönelik çalışmalar da özel başlık olarak ele alındı.

Osmangazi’de yaşayan gençlerin eğitimden istihdama, spordan kültür ve sanata kadar geniş bir alanda desteklenmesi gerektiği ifade edildi.

Özellikle meslek sahibi gençlerin istihdam imkânlarının artırılması, gençlerin teknoloji ve girişimcilik alanlarına yönlendirilmesi, spor faaliyetlerine erişimin kolaylaştırılması ve sosyal yaşam alanlarının geliştirilmesi gerektiği yönünde değerlendirmeler yapıldı.

Gençlerin yalnızca siyasetin konusu değil, karar alma süreçlerinin aktif bir parçası olması gerektiği vurgulanarak, teşkilat içerisinde gençlerin daha fazla sorumluluk üstlenmesinin önemi üzerinde duruldu.

Kadınlar ve sosyal dayanışma

Toplantıda kadınların, çocukların, yaşlıların ve sosyal desteğe ihtiyaç duyan vatandaşların sorunlarına yönelik çalışmaların da güçlendirilmesi gerektiği değerlendirildi.

Özellikle ekonomik zorluk yaşayan ailelerin ihtiyaçlarının yerinde tespit edilmesi, sosyal yardım mekanizmalarına erişimde yaşanan sorunların takip edilmesi ve dezavantajlı grupların taleplerinin ilgili kurumlara ulaştırılması konusunda teşkilatın saha çalışmalarının artırılması hedefleniyor.

Mahalle bazlı sosyal dayanışmanın güçlendirilmesinin Osmangazi’nin toplumsal bütünlüğü açısından önemli olduğu ifade edildi.

Çevre, temizlik ve yaşam kalitesi

Osmangazi’nin büyüyen nüfusu beraberinde çevre ve temizlik konusunda da yeni ihtiyaçlar ortaya çıkarıyor.

Mahallelerde temizlik hizmetlerinin sürekliliği, boş alanların değerlendirilmesi, yeşil alanların artırılması, parkların bakımı, çocukların güvenli oyun alanlarına erişimi ve çevre bilincinin geliştirilmesi gibi konuların vatandaşların günlük yaşam kalitesini doğrudan etkilediği belirtildi.

Teşkilatın bu alandaki vatandaş taleplerini yerinde gözlemleyerek ilgili kurumlarla paylaşması ve çözüm süreçlerini takip etmesi planlanıyor.

Muhtarlarla daha güçlü iletişim

Osmangazi’de mahallelerin sorunlarının en hızlı şekilde tespit edilmesinde muhtarların önemli bir rol üstlendiği değerlendirilirken, yeni dönemde muhtarlarla düzenli istişare mekanizmasının kurulmasının faydalı olacağı ifade edildi.

Mahalle muhtarlarının altyapı, ulaşım, çevre, güvenlik, sosyal yardım ve vatandaş talepleri konusunda önemli bir bilgi kaynağı olduğu belirtilerek, teşkilat ile mahalle yönetimleri arasındaki iletişimin güçlendirilmesi hedeflendi.

Sivil toplum kuruluşlarıyla ortak çalışma

Toplantıda ayrıca Osmangazi’de faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları, hemşehri dernekleri, meslek kuruluşları, esnaf temsilcileri, spor kulüpleri ve çeşitli sosyal oluşumlarla iletişimin artırılması gerektiği üzerinde duruldu.

Farklı kesimlerin görüşlerinin alınmasının ilçenin sorunlarını daha doğru analiz etmeye katkı sağlayacağı ifade edildi.

Bu kapsamda yeni dönemde teşkilatın yalnızca parti mensuplarıyla değil, ilçenin bütün sosyal kesimleriyle daha yoğun bir istişare süreci yürütmesi hedefleniyor.

Teşkilat içi birlik ve koordinasyon mesajı

Toplantının bir diğer önemli gündem maddesi ise teşkilat içi birlik ve beraberlik oldu.

İlçe Başkanı Serdar Burulday başkanlığındaki yönetimin, görev dağılımından saha çalışmalarına kadar bütün süreçlerde koordinasyon içerisinde hareket etmesinin önemi vurgulandı.

Teşkilatın her kademesinin aynı hedef doğrultusunda çalışması gerektiğine dikkat çekilirken, ilçe yönetimi, mahalle teşkilatları, gençlik ve kadın yapılanmaları arasında güçlü bir iletişim kurulmasının yeni dönemin temel çalışma prensiplerinden biri olması gerektiği belirtildi.

“Osmangazi için sahada olacağız”

Toplantı sonrasında verilen mesajlarda, teşkilatın çalışmalarını masa başında değil, ağırlıklı olarak sahada yürütme hedefi öne çıktı.

Vatandaşın sorununu yerinde dinlemek, esnafın talebini doğrudan almak, mahallelerin eksikliklerini görmek ve ilgili kurumların çözüm süreçlerini takip etmek yeni dönemin çalışma anlayışının temel unsurları arasında gösterildi.

Bu anlayış doğrultusunda önümüzdeki dönemde daha yoğun mahalle ziyaretleri, esnaf buluşmaları, sivil toplum görüşmeleri ve vatandaş toplantıları yapılması planlanıyor.

Yeni dönemin çalışma başlıkları belirlenecek

MHP Osmangazi İlçe Başkanlığı tarafından gerçekleştirilen ilk Yönetim Kurulu Toplantısı, aynı zamanda yeni dönemin çalışma takviminin şekillendirilmesi açısından da önem taşıdı.

Önümüzdeki süreçte hazırlanacak çalışma programıyla birlikte teşkilatın farklı alanlarda gerçekleştireceği faaliyetlerin daha planlı şekilde yürütülmesi hedefleniyor.

Saha çalışmalarının düzenli raporlanması, mahallelerden gelen sorunların kayıt altına alınması, ilgili kurumlara ulaştırılması ve sonuçlarının takip edilmesi yönünde daha sistemli bir çalışma modeli oluşturulması bekleniyor.

“Osmangazi için var gücümüzle çalışacağız”

MHP Osmangazi İlçe Başkanlığı tarafından toplantının ardından yapılan değerlendirmede birlik ve beraberlik mesajı verildi.

Teşkilatın her kademesiyle omuz omuza çalışılacağı belirtilirken, ilçenin sorunlarının çözümü konusunda sorumluluk alınacağı vurgulandı.

Açıklamada şu ifadelere yer verildi:

“İlçe Başkanımız Sayın Serdar Burulday’ın başkanlığında ilk Yönetim Kurulu Toplantımızı gerçekleştirdik. Toplantımızda ilçemizde yürütülecek çalışmalar, teşkilatımızın hedefleri ve önümüzdeki süreçte hayata geçireceğimiz projeler üzerine istişarelerde bulunduk. Birlik ve beraberlik içerisinde, teşkilatımızın her kademesiyle omuz omuza çalışarak Osmangazi’miz için var gücümüzle mücadele etmeye devam edeceğiz.”

Açıklamada ayrıca birlik, beraberlik ve kardeşlik vurgusu yapılarak, yeni dönemin teşkilat açısından hayırlı olması temennisinde bulunuldu.

Osmangazi’de yeni dönemin ana hedefi: Daha fazla saha, daha fazla temas

MHP Osmangazi İlçe Başkanlığının ilk Yönetim Kurulu Toplantısı, yeni yönetimin çalışma anlayışına ilişkin önemli mesajlar verdi.

Toplantının ardından ortaya çıkan genel çerçeveye göre teşkilatın önümüzdeki dönemde;

mahallelerin sorunlarını yerinde tespit eden,

vatandaşla doğrudan iletişim kuran,

esnafın taleplerini takip eden,

gençlerin sorunlarına odaklanan,

kadınların ve dezavantajlı grupların ihtiyaçlarını gündeme taşıyan,

kentsel dönüşüm ve deprem güvenliğini yakından izleyen,

ulaşım ve trafik sorunlarını takip eden,

çevre ve yaşam kalitesi konularında saha çalışmaları yürüten,

muhtarlar ve sivil toplum kuruluşlarıyla düzenli istişare yapan

bir çalışma modeli oluşturması hedefleniyor.

Bu yaklaşımın temelinde ise tek bir anlayış bulunuyor:

Osmangazi’nin sorunlarını Osmangazi’de yaşayan vatandaşlardan dinlemek.

Yeni yönetimin önümüzdeki dönemde gerçekleştireceği saha çalışmaları, açıklayacağı projeler ve vatandaş taleplerine yönelik atacağı adımlar, teşkilatın yerel siyasetteki etkinliğinin belirlenmesinde önemli rol oynayacak.

MHP Osmangazi İlçe Başkanlığı, yeni dönemde teşkilatın bütün kademeleriyle birlikte hareket ederek ilçenin sorunlarını gündeme taşımayı ve çözüm süreçlerine katkı sunmayı hedefliyor.

İlçe Başkanı Serdar Burulday’ın başkanlığında gerçekleştirilen ilk Yönetim Kurulu Toplantısı da bu yeni dönemin başlangıç toplantısı olarak kayıtlara geçti.

Teşkilatın toplantı sonunda verdiği mesaj ise birlik ve kararlılık üzerine kuruldu:

“Rabbim çıktığımız bu kutlu yolda bizleri mahcup etmesin. Birliğimiz, beraberliğimiz ve kardeşliğimiz daim olsun.”

Bundan sonraki süreçte gözler, MHP Osmangazi İlçe Başkanlığı’nın açıklayacağı çalışma programına, mahalle bazlı saha faaliyetlerine ve Osmangazi’nin gündemindeki sorunlara yönelik hayata geçirilecek projelere çevrilecek.

MHP Osmangazi İlçe Teşkilatında İlk Yönetim Kurulu Toplantısı Gerçekleştirildi: Gündem Osmangazi’nin Sorunları ve Yeni Dönemin Hedefleri yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

ANKARA — Türkiye siyasetinde yeni bir siyasi yapılanma iddiası gündeme geldi. Milli Oluşum Partisi (MOP) Genel Başkanı Metin Çağrı tarafından yapılan açıklamaya göre, Milli Oluşum Partisi ile Umuda Yürüyüş Partisi (UYP) güçlerini birleştirme kararı aldı. Açıklanan birleşme planının hayata geçmesiyle birlikte yeni siyasi yapının başına Metin Çağrı’nın geçmesi ve hareketin “Umuda Yürüyüş” adı etrafında şekillenmesi hedefleniyor.

Siyasi kulislerde dikkat çeken gelişme, yalnızca iki siyasi yapının bir araya gelmesi olarak değil, Türkiye’de mevcut siyasi dengelerin dışında yeni bir alternatif oluşturma arayışı açısından da değerlendiriliyor.

Ancak birleşmenin hukuki ve teşkilat yapısına ilişkin ayrıntıların, yetkili parti organlarının kararları ve resmî süreçlerle netleşmesi bekleniyor.

Öte yandan kamuya açık resmî kayıtlarda Umuda Yürüyüş Partisi’nin 27 Eylül 2023’te kurulduğu ve genel başkanının Adnan İldemir olduğu görülüyor. Bu nedenle Metin Çağrı’nın yeni yapının genel başkanlığına geçmesine ilişkin açıklamanın, resmî parti kayıtlarındaki değişikliklerle ayrıca teyit edilmesi gerekiyor.

Yeni siyasi arayışın merkezinde “umut” mesajı

Türkiye’de son yıllarda çok sayıda yeni siyasi parti kurulurken, seçmenin önemli bir bölümünün mevcut siyasi seçenekler arasında kendisini yeterince temsil edilmiş hissetmediğine yönelik tartışmalar da devam ediyor.

Milli Oluşum Partisi ile Umuda Yürüyüş Partisi arasında açıklanan birleşme hamlesi de bu siyasi atmosfer içerisinde yeni bir seçenek oluşturma arayışı olarak ortaya çıkıyor.

Birleşme girişiminin merkezindeki “Umuda Yürüyüş” ismi, yeni siyasi hareketin temel mesajının yalnızca mevcut iktidara veya muhalefete yönelik eleştiriyle sınırlı kalmayacağını; bunun yerine ekonomik, sosyal ve siyasal sorunlara alternatif bir program oluşturma iddiası taşıyacağını gösteriyor.

Metin Çağrı’nın açıklamalarında öne çıkan yaklaşım da bu yönde.

Çağrı, siyasetin yalnızca iktidar mücadelesi olmadığını, ülkenin geleceğine ilişkin yeni bir yapı kurma ve çözüm üretme süreci olduğunu vurguluyor.

Bu yaklaşım, mühendislik ve iş dünyası geçmişinin siyasi yönetim anlayışına yansıtılması hedefiyle de birleştiriliyor.

“Ayrı yollardan aynı hedefe yürüyen neferlerdik”

Birleşme açıklamasında kullanılan en dikkat çekici ifadelerden biri, iki siyasi yapının geçmişte farklı kanallardan ilerlemesine rağmen ortak hedeflerde buluştuğu mesajı oldu.

Metin Çağrı’nın sözleri şöyle:

“Bizler, ayrı yollardan aynı hedefe yürüyen neferlerdik. Şimdi bu yolları birleştirerek milletimizin umuduna daha gür bir sesle tercüman olacağız.”

Bu ifadeler, yeni siyasi yapının kendisini yalnızca iki partinin matematiksel toplamı olarak değil, farklı siyasi çevrelerin ortak bir program etrafında birleştirilmesi şeklinde konumlandırmak istediğini ortaya koyuyor.

Siyasi hareketin önündeki en önemli sınav ise bu söylemin teşkilat yapısına, parti programına ve sahadaki örgütlenmeye ne ölçüde yansıtılacağı olacak.

Birleşmenin perde arkasında ne var?

Açıklamaya göre iki siyasi yapı arasındaki temaslar bir süredir devam ediyor.

Görüşmelerin temelinde Türkiye’nin ekonomik sorunları, demokratik temsil, sosyal adalet, hukuk devleti, üretim ekonomisi ve yeni bir siyasi alternatif oluşturulması gibi başlıkların bulunduğu belirtiliyor.

Birleşme formülünün arkasındaki temel düşüncenin ise siyasi enerjiyi bölmek yerine tek bir yapı altında toplamak olduğu ifade ediliyor.

Bu noktada yeni siyasi oluşumun önünde üç temel görev bulunuyor:

Birincisi: İki teşkilatın tek bir siyasi organizasyon hâline getirilmesi.

İkincisi: Ortak bir parti programının hazırlanması.

Üçüncüsü: Seçmene yeni yapının mevcut siyasi partilerden hangi yönleriyle ayrıldığının anlatılması.

Bunların başarılması hâlinde birleşmenin yalnızca parti yöneticileri arasında yapılan bir anlaşma olmaktan çıkıp gerçek bir siyasi harekete dönüşmesi mümkün olacak.

Umuda Yürüyüş Partisi’nin siyasi çizgisinde hangi başlıklar var?

Umuda Yürüyüş Partisi’nin kamuoyuna açık parti programı ve tüzüğünde demokratik değerler, toplumsal adalet, hukuk devleti, kuvvetler ayrılığı, yargının bağımsızlığı, temel hak ve özgürlükler, ifade ve basın özgürlüğü gibi başlıklar öne çıkıyor.

Partinin tüzüğünde Atatürk ilke ve devrimlerine bağlılık da açık biçimde ifade ediliyor.

Programda eğitim politikası da geniş yer tutuyor. Eğitimde devletin sorumluluğunun artırılması, öğrencilerin eğitim sürecindeki temel ihtiyaçlarının desteklenmesi ve nitelikli insan gücünün Türkiye’nin geleceği açısından stratejik öneme sahip olduğu vurgulanıyor.

Bu nedenle yeni yapılanmanın yalnızca “merkez sağ” ekseninde tarif edilmesi yeterli olmayabilir.

Ortaya çıkacak yeni programın;

• demokratik hukuk devleti,
• Atatürk ilke ve devrimleri,
• sosyal adalet,
• eğitim,
• ekonomik kalkınma,
• üretim,
• teknolojik dönüşüm,
• özgürlükler,
• liyakat,
• şeffaf yönetim

gibi başlıkları nasıl bir araya getireceği siyasi kimliğin belirlenmesinde kritik rol oynayacak.

Metin Çağrı kimdir?

Yeni siyasi yapılanmanın merkezindeki isim olarak öne çıkan Metin Çağrı, 1964 doğumlu bir mühendis ve iş insanı olarak tanıtılıyor.

İnşaat mühendisliği eğitiminin ardından iş hayatında çeşitli projelerde görev alan Çağrı’nın, teknik mesleki geçmişini yönetim anlayışının temel unsurlarından biri olarak değerlendirdiği belirtiliyor.

Çağrı’nın siyasi profilinin dikkat çeken yönlerinden biri de siyaset ile mühendislik arasında kurduğu ilişki.

Mühendislik eğitiminde öne çıkan;

analiz,

planlama,

ölçülebilir hedefler,

kaynak yönetimi

ve

sonuç odaklı çalışma

gibi kavramların siyasi yönetim anlayışına da taşınabileceği mesajı veriliyor.

Bu yaklaşım, özellikle ekonomik sorunların ağırlaştığı ve kamu yönetiminde liyakat tartışmalarının yoğunlaştığı bir dönemde yeni siyasi hareket açısından önemli bir söylem alanı oluşturabilir.

“Siyaset de bir inşa sürecidir”

Metin Çağrı’nın siyasi anlayışında mühendislik geçmişiyle siyaset arasında kurulan benzetme dikkat çekiyor.

Bir yapının sağlam olması için yalnızca iyi bir mimari tasarımın yeterli olmadığı; doğru zemin etüdü, doğru malzeme, doğru mühendislik ve sürekli denetim gerektiği gibi, devlet yönetiminin de sağlam kurumlara dayanması gerektiği görüşü öne çıkıyor.

Bu anlayışın siyasi karşılığı ise;

güçlü kurumlar,

liyakat,

hesap verebilirlik,

şeffaflık

ve

uzun vadeli planlama

başlıklarında toplanıyor.

Çağrı’nın siyasi söylemini genişletmesi durumunda, bu kavramların önümüzdeki dönemde yeni hareketin ana mesajlarından biri hâline gelmesi beklenebilir.

Urla’dan Ankara’ya uzanan siyasi hikâye

Metin Çağrı’nın siyasi çalışmalarında İzmir ve özellikle Urla bağlantısı da dikkat çekiyor.

Yerel siyasetin en önemli özelliklerinden biri, ülke genelindeki büyük tartışmaların vatandaşın günlük yaşamındaki karşılığını doğrudan gözlemleme imkânı sağlaması.

Ekonomik sıkıntılar, konut maliyetleri, tarım, turizm, altyapı, ulaşım, çevre ve yerel yönetim hizmetleri gibi sorunlar, ulusal siyasetteki soyut tartışmaların yereldeki somut karşılıklarını oluşturuyor.

Çağrı’nın yeni görevinde yerel siyasi deneyimi ulusal siyasi yapılanmaya taşımayı hedeflediği belirtiliyor.

Bu yaklaşımın başarılı olması hâlinde yeni hareketin Ankara merkezli bir siyasi yapı yerine, tabandan örgütlenen bir siyasi model geliştirmesi amaçlanıyor.

Yeni yapılanmanın en büyük sınavı: Teşkilatlanma

Türkiye’de siyasi parti kurmak ile ülke çapında siyasi teşkilat oluşturmak arasında büyük bir fark bulunuyor.

Bir siyasi hareketin seçimlerde etkili olabilmesi için yalnızca genel merkezde güçlü bir yönetim oluşturması yeterli değil.

İl başkanlıkları, ilçe teşkilatları, gençlik yapılanmaları, kadın örgütlenmeleri, seçim koordinasyon ekipleri ve saha çalışmaları gerekiyor.

Bu nedenle MOP-UYP birleşmesi açısından en kritik konulardan biri, iki yapının mevcut teşkilatlarının nasıl birleştirileceği olacak.

Kim hangi görevde bulunacak?

İl ve ilçe başkanlıkları nasıl belirlenecek?

Mevcut yöneticilerin görevleri korunacak mı?

Yeni teşkilat modeli nasıl oluşturulacak?

Partinin finansmanı nasıl sağlanacak?

Seçim döneminde sandık organizasyonu nasıl kurulacak?

Bu soruların yanıtları, birleşmenin siyasi açıdan ne kadar güçlü olduğunu belirleyecek.

Yeni tüzük ve program hazırlanacak

Açıklanan birleşme planının ardından gözlerin çevrileceği bir diğer alan parti programı ve tüzük olacak.

Çünkü iki siyasi yapının birleşmesi yalnızca yönetim kadrolarının bir araya gelmesiyle tamamlanmayacak.

Ortak siyasi kimliğin hukuki ve politik çerçevesinin de yeniden oluşturulması gerekecek.

Yeni programda özellikle ekonomi, teknoloji, üretim, istihdam, eğitim ve sürdürülebilir kalkınma başlıklarının öne çıkması bekleniyor.

Çağrı’nın mühendislik geçmişi dikkate alındığında, ekonomik programın popülist vaatler yerine teknik ve ölçülebilir hedefler üzerinden şekillendirilmesi yeni hareketin farklılaşma noktalarından biri olabilir.

Ekonomi programı yeni hareketin kaderini belirleyebilir

Türkiye siyasetinde seçmen davranışını etkileyen en önemli alanlardan biri ekonomi.

Enflasyon, satın alma gücü, konut fiyatları, kira maliyetleri, işsizlik, gençlerin gelecek beklentileri, emekli gelirleri ve üretim maliyetleri siyasi partilerin seçmenle kurduğu ilişkinin temel unsurları arasında bulunuyor.

Yeni siyasi hareket açısından ekonomi programının yalnızca “ekonomiyi düzelteceğiz” söyleminden ibaret kalmaması gerekiyor.

Seçmenin karşısına;

Enflasyon nasıl düşürülecek?

Üretim nasıl artırılacak?

Genç işsizliği nasıl azaltılacak?

KOBİ’ler nasıl desteklenecek?

Tarım nasıl yeniden yapılandırılacak?

Sanayi yatırımları nasıl artırılacak?

Yüksek teknoloji üretimi nasıl geliştirilecek?

Türkiye’nin dışa bağımlılığı hangi alanlarda azaltılacak?

gibi somut sorulara cevap verilmesi bekleniyor.

İşte bu nedenle yeni programın açıklanması, birleşmenin kendisi kadar önemli olacak.

Teknoloji ve kalkınma vurgusu

Yeni siyasi yapılanmanın öne çıkarmayı planladığı başlıklardan bir diğeri teknoloji.

Türkiye’nin genç nüfusunu ekonomik büyümenin temel unsurlarından biri olarak değerlendiren bir siyasi program açısından teknoloji politikaları kritik önem taşıyor.

Yapay zekâ, savunma sanayii, yazılım, yüksek teknoloji, enerji, biyoteknoloji ve dijital dönüşüm gibi alanlarda Türkiye’nin rekabet gücünün artırılması hedefi yeni programın önemli başlıkları arasında yer alabilir.

Burada mühendislik kökenli bir genel başkan profili de siyasi iletişim açısından kullanılabilecek önemli bir avantaj oluşturabilir.

Ancak bunun seçmende karşılık bulabilmesi için teknik söylemin günlük hayatla ilişkilendirilmesi gerekecek.

Vatandaşın soracağı soru basit:

“Bütün bunlar benim hayatımı nasıl değiştirecek?”

Genç seçmen için yeni bir adres olabilir mi?

Yeni siyasi oluşumun en önemli hedef kitlelerinden biri gençler olabilir.

Özellikle genç seçmenlerin;

• ekonomik bağımsızlık,
• kaliteli eğitim,
• istihdam,
• barınma,
• özgürlük,
• teknoloji,
• girişimcilik

gibi konulara yönelik beklentileri yeni hareketin siyasi programını doğrudan etkileyebilir.

Gençlere yalnızca seçim dönemlerinde ulaşmak yerine, gençlerin karar mekanizmalarında doğrudan yer almasını sağlayacak bir parti modeli oluşturulması da hareketin farklılaşmasını sağlayabilir.

Kadınların siyasetteki rolü

Yeni siyasi yapılanmanın önündeki bir diğer başlık kadınların siyasetteki temsili olacak.

Parti teşkilatlarında kadınların yalnızca seçim dönemlerinde değil, karar alma mekanizmalarında etkin biçimde yer alması, yeni hareketin demokratik iddiasının ölçülebileceği alanlardan biri olacak.

Kadın istihdamı, aile politikaları, eğitim, sosyal güvenlik, şiddetle mücadele ve ekonomik bağımsızlık gibi konuların yeni programda nasıl ele alınacağı da yakından izlenecek.

Hukuk devleti ve liyakat vurgusu

UYP’nin mevcut tüzüğünde kuvvetler ayrılığı, hukukun üstünlüğü, bağımsız ve tarafsız yargı, temel haklar, ifade ve basın özgürlüğü ile şeffaf ve hesap verebilir kamu yönetimi gibi ilkeler açık biçimde yer alıyor.

Bu nedenle birleşme sonrasında hazırlanacak yeni siyasi programda hukuk devleti ve liyakat başlıklarının korunup korunmayacağı önem taşıyor.

Yeni hareketin siyasi iddiasının güçlü olabilmesi için yalnızca “iktidara alternatifiz” demesi yeterli olmayacak.

Devlet yönetiminde;

kim nasıl atanacak,

hangi kurum nasıl denetlenecek,

yargı bağımsızlığı nasıl güvence altına alınacak,

kamu kaynakları nasıl denetlenecek,

liyakat sistemi nasıl kurulacak

gibi sorulara da somut cevaplar vermesi gerekecek.

Merkez sağda yeni bir boşluk mu oluşuyor?

Türkiye siyasetinde merkez sağ seçmenin davranışı uzun süredir siyasi analizlerin önemli başlıklarından biri.

Yeni hareketin kendisini merkez sağ, demokratik, milli ve sosyal adalet ekseninde konumlandırması hâlinde farklı siyasi partiler arasında dağılmış seçmen gruplarına ulaşma potansiyeli bulunabilir.

Ancak bunun gerçekleşebilmesi için yeni yapının kendisini yalnızca başka partilerden kopan isimlerin birleştiği bir organizasyon olmaktan çıkarıp, kendine özgü bir siyasi kimlik oluşturması gerekiyor.

Seçmen açısından temel soru şu olacak:

“Neden mevcut partilerden biri değil de Umuda Yürüyüş?”

Bu soruya ikna edici bir cevap verilebilmesi, birleşmenin geleceğini belirleyecek.

Sadece muhalefet olmak yetmeyecek

Türkiye’deki yeni siyasi hareketlerin karşılaştığı en önemli sorunlardan biri, muhalefet söyleminin iktidar programının yerine geçememesi.

Bir siyasi parti mevcut iktidarı eleştirebilir.

Ancak seçmen ikinci soruyu hemen sorar:

“Peki siz ne yapacaksınız?”

Bu nedenle yeni hareket açısından ekonomi, dış politika, eğitim, sağlık, savunma, enerji, tarım, sanayi, adalet ve sosyal güvenlik gibi alanlarda uygulanabilir politikaların ortaya konulması gerekiyor.

Özellikle Metin Çağrı’nın teknik geçmişi düşünüldüğünde, yeni hareketin “eleştiren değil, proje üreten” parti görüntüsü vermesi hedeflenebilir.

“Yeni soluk” iddiasının karşılığı sahada aranacak

Siyasi partilerin kuruluş ve birleşme dönemlerinde yüksek enerjili açıklamalar yapılması olağan.

Ancak seçmenin kararını belirleyen esas unsur zaman içerisinde ortaya çıkıyor.

Teşkilatların büyüklüğü,

sahadaki görünürlük,

aday kalitesi,

yerel örgütlenme,

medya iletişimi,

sosyal medya etkinliği,

ekonomik kaynaklar

ve seçim dönemindeki sandık organizasyonu yeni siyasi yapının gerçek gücünü gösterecek.

Dolayısıyla birleşme açıklamasından sonra asıl sınav başlayacak.

Ankara’da gözler yeni yönetimde olacak

Siyasi kulislerde en fazla merak edilen konulardan biri yeni yönetim kadrosunun nasıl şekilleneceği.

Genel başkanlık makamının yanı sıra;

Genel Başkan Yardımcıları,

Genel Sekreterlik,

Parti Sözcülüğü,

Teşkilat Başkanlığı,

Seçim İşleri Başkanlığı,

Ekonomi Politikaları,

Hukuk ve İnsan Hakları,

Yerel Yönetimler,

Gençlik Politikaları,

Kadın Politikaları

gibi alanlarda kimlerin görevlendirileceği yeni hareketin siyasi kimliğini doğrudan ortaya koyacak.

Özellikle farklı siyasi geçmişlerden gelen isimlerin aynı yönetim içerisinde nasıl uyum sağlayacağı, birleşmenin başarısı açısından kritik olacak.

Birleşmenin avantajları kadar riskleri de var

İki siyasi yapının birleşmesi önemli fırsatlar oluşturabileceği gibi bazı riskleri de beraberinde getiriyor.

Avantajlar

Teşkilatların birleşmesi:
İki ayrı yapının insan kaynağı tek bir organizasyonda toplanabilir.

Maddi kaynakların etkin kullanılması:
Ayrı ayrı yürütülen siyasi faaliyetler ortaklaştırılabilir.

Daha geniş seçmen tabanı:
Farklı siyasi çevrelere ulaşma imkânı ortaya çıkabilir.

Yeni siyasi kimlik:
Birleşme, mevcut parti kimliklerinin ötesinde yeni bir başlangıç fırsatı sağlayabilir.

Riskler

Yönetim paylaşımı:
Eski kadrolar arasında görev dağılımı sorunu yaşanabilir.

Siyasi kimlik karmaşası:
İki farklı siyasi geleneğin birleşmesi seçmende “Bu parti tam olarak neyi savunuyor?” sorusuna yol açabilir.

Teşkilat çatışmaları:
Yerel düzeyde mevcut yöneticiler arasında görev ve yetki tartışmaları ortaya çıkabilir.

Program uyuşmazlığı:
Ekonomi, dış politika veya anayasal konularda farklı görüşlerin ortaklaştırılması zaman alabilir.

Bu nedenle birleşmenin başarısı, yalnızca liderlik kararlarına değil, yeni yapının iç demokratik mekanizmalarına da bağlı olacak.

Seçmen açısından en kritik soru: “Gerçekten yeni mi?”

Yeni siyasi oluşumların önündeki en büyük iletişim sorunlarından biri bu.

Seçmen yıllar içerisinde çok sayıda yeni parti, ittifak ve siyasi hareket gördü.

Bu nedenle yeni bir siyasi yapının “yeniyiz” demesi artık tek başına yeterli değil.

Gerçek bir yenilik iddiası için;

yeni kadrolar,

yeni politika önerileri,

yeni yönetim modeli

ve

yeni siyasi dil

gerekiyor.

Umuda Yürüyüş hareketinin de önümüzdeki dönemde bu dört alanı nasıl dolduracağı yakından izlenecek.

UYP’nin mevcut siyasi çerçevesi birleşme açısından önemli bir referans

Umuda Yürüyüş Partisi’nin mevcut tüzüğü, partiyi Atatürk ilke ve devrimleri, anayasal düzen, insan hakları ve demokratik hukuk devleti ekseninde tanımlıyor. Ayrıca partinin amacı olarak çoğulcu demokrasi, bağımsız yargı, temel hak ve özgürlüklerin korunması, şeffaf ve hesap verebilir yönetim ile sosyal refah hedefleri sıralanıyor.

Partinin mevcut programında ise eğitim, milli ve manevi değerler, nitelikli insan yetiştirme ve sosyal politikalar önemli yer tutuyor.

Dolayısıyla birleşme sonrasında ortaya çıkacak yeni siyasi programın bu ilkeleri koruyup korumayacağı veya bunlara yeni ekonomik ve siyasi başlıklar ekleyip eklemeyeceği önem taşıyor.

Resmî süreç tamamlanmadan siyasi tablo değişebilir

Buradaki en önemli ayrıntılardan biri de siyasi birleşmelerin yalnızca liderlerin açıklamalarıyla tamamlanmaması.

Parti organlarının kararları, gerekli hukuki işlemler ve resmî kayıtlardaki değişiklikler siyasi yapılanmanın hukuki statüsünü belirliyor.

Bugün itibarıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kayıtlarında Umuda Yürüyüş Partisi ayrı bir siyasi parti olarak yer alıyor ve kayıt üzerinde genel başkan Adnan İldemir olarak görünüyor.

Bu nedenle Metin Çağrı liderliğindeki yeni yapılanmanın hukuki statüsünün, yapılacak resmî işlemler sonrasında kesinleşmesi bekleniyor.

Bu ayrıntı, siyasi haber açısından önemli.

Çünkü siyasi açıklama ile resmî parti statüsü aynı şey değil.

Yeni siyasi hareketin önündeki takvim

Birleşme kararının ardından kamuoyunun takip edeceği başlıca aşamalar şöyle sıralanabilir:

1. Birleşme kararının yetkili organlarda kesinleştirilmesi

2. Yeni siyasi yapının hukuki statüsünün belirlenmesi

3. Genel başkanlık ve merkez karar organlarının oluşturulması

4. Yeni tüzüğün hazırlanması

5. Yeni parti programının açıklanması

6. İl ve ilçe teşkilatlarının yeniden yapılandırılması

7. Ekonomi ve sosyal politika kadrolarının oluşturulması

8. Yerel teşkilatların güçlendirilmesi

9. Kamuoyuna yönelik tanıtım kampanyasının başlatılması

10. Seçim stratejisinin açıklanması

Bu aşamaların her biri, birleşmenin siyasi bir haber olmaktan çıkıp gerçek bir siyasi organizasyona dönüşüp dönüşmeyeceğini gösterecek.

Türkiye siyasetinde “üçüncü alan” arayışı

Yeni siyasi hareketlerin önemli bir bölümü kendisini iktidar-muhalefet ikiliğinin dışında konumlandırmaya çalışıyor.

Bu yaklaşımın seçmen açısından karşılığı ise “Ne iktidarın mevcut politikaları ne de mevcut muhalefetin dili” şeklinde özetlenebilecek yeni bir siyasi alan arayışı.

Umuda Yürüyüş hareketinin de kendisini böyle bir alana yerleştirmesi durumunda, özellikle kararsız ve mevcut siyasi partilerden memnun olmayan seçmenlere ulaşma hedefi öne çıkabilir.

Ancak bunun gerçekleşmesi için yeni hareketin hem iktidara yönelik eleştirilerini hem de mevcut muhalefetten ayrıştığı noktaları açık biçimde ortaya koyması gerekecek.

Metin Çağrı liderliği nasıl bir siyasi model oluşturacak?

Birleşmenin en önemli unsurlarından biri kuşkusuz Metin Çağrı’nın liderlik tarzı olacak.

İş dünyası ve mühendislik geçmişinden gelen bir siyasetçinin parti yönetiminde nasıl bir model uygulayacağı merak konusu.

Daha merkeziyetçi bir yönetim mi?

Daha katılımcı bir model mi?

Uzman kadroların öne çıktığı teknik bir siyaset mi?

Yoksa geniş tabanlı, teşkilat merkezli klasik siyasi parti modeli mi?

Bu soruların yanıtları önümüzdeki aylarda şekillenecek.

“Umuda Yürüyüş” sadece bir slogan mı, siyasi marka mı?

Bir siyasi hareketin ismi, seçmenle kurduğu iletişimde önemli rol oynuyor.

“Umuda Yürüyüş” ifadesi doğrudan geleceğe ilişkin olumlu bir mesaj taşıyor.

Ancak siyasi sloganın güçlü bir markaya dönüşebilmesi için arkasında somut politika bulunması gerekiyor.

Seçmenin;

ekonomide ne önerildiğini,

eğitimde ne yapılacağını,

adalet sisteminin nasıl düzenleneceğini,

gençlerin nasıl istihdam edileceğini,

yerel yönetimlerin nasıl güçlendirileceğini,

Türkiye’nin dış politikada nasıl konumlandırılacağını

bilmesi gerekiyor.

Dolayısıyla yeni hareketin sloganı kadar programı da belirleyici olacak.

Sonuç: Yeni bir siyasi aktör mü doğuyor?

Milli Oluşum Partisi ile Umuda Yürüyüş Partisi arasında açıklanan birleşme hamlesi, gerçekleşmesi hâlinde Türkiye’deki küçük ve orta ölçekli siyasi yapıların bir araya gelerek daha güçlü bir siyasi organizasyon oluşturma arayışlarının dikkat çekici örneklerinden biri olabilir.

Metin Çağrı’nın liderliğinde şekilleneceği açıklanan yeni yapı, mühendislik ve iş dünyası deneyimini demokratik siyaset, sosyal adalet, hukuk devleti, ekonomik kalkınma ve teknoloji politikalarıyla birleştirme iddiasında.

Ancak bu iddianın gerçek bir siyasi güce dönüşmesi için önünde aşılması gereken önemli eşikler bulunuyor.

Birleşme hukuken tamamlanacak mı?

Yeni yönetim nasıl oluşturulacak?

Mevcut teşkilatlar nasıl birleştirilecek?

Partinin yeni programı ne olacak?

Ekonomide hangi model savunulacak?

Genç seçmene nasıl ulaşılacak?

Merkez sağ seçmenden ne kadar destek alınabilecek?

Mevcut siyasi partilerden hangi noktada ayrışılacak?

Yeni hareket seçimlere hangi hedefle girecek?

Bu soruların cevapları, “Umuda Yürüyüş”ün yalnızca bir birleşme açıklaması mı, yoksa Türkiye siyasetinde kalıcı bir siyasi aktör olma girişimi mi olduğunu belirleyecek.

Türkiye siyasetinde yeni parti ve ittifak arayışlarının yoğunlaştığı bir dönemde, Metin Çağrı’nın önündeki temel görev ise yalnızca bir siyasi yapıyı yönetmek değil; farklı siyasi beklentileri ortak bir program altında buluşturabilmek olacak.

Eğer bu başarı sağlanırsa, bugün açıklanan birleşme Türkiye siyasetinde yeni bir sayfanın başlangıcı olarak kayda geçebilir.

Başarılamazsa ise siyasi tarih, bunu çok sayıdaki birleşme ve yeni parti girişimlerinden biri olarak değerlendirebilir.

Şimdi gözler Ankara’da.

Yeni yönetim kimlerden oluşacak?

Yeni program ne söyleyecek?

Ve en önemlisi:

“Umuda Yürüyüş” gerçekten Türkiye siyasetinde yeni bir yol açabilecek mi?

Siyasette Yeni Dönem İddiası: Metin Çağrı Liderliğinde “Umuda Yürüyüş” Başlıyor yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

Zafer Partisi Çayırova İlçe Başkanı Hacı Filik, kamuoyunda “Çerçeve Yasa” olarak adlandırılan Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanunun yasalaşmasının ardından Türkiye’nin önündeki yeni döneme ilişkin kapsamlı değerlendirmelerde bulundu.

Filik, tartışmanın yalnızca Meclis’ten geçen 12 maddelik düzenlemeyle sınırlı tutulmaması gerektiğini belirterek, asıl siyasi tartışmanın bundan sonra başlayacağını savundu.

Filik’e göre bugün sorulması gereken temel soru, kanunun hangi hükümleri içerdiğinden daha geniş bir anlam taşıyor:

“Bugün önümüzde 12 maddelik bir kanun var. Asıl soru, bundan sonra bu hukuki çerçevenin içine hangi düzenlemelerin yerleştirileceğidir.”

“Terörsüz Türkiye” sürecinin hukuki altyapısını oluşturmak amacıyla hazırlanan düzenleme, 5 Ağustos 2026’da TBMM Başkanlığına sunulmuş, Adalet Komisyonunda görüşülmüş ve 10 Ağustos’ta Genel Kurulda kabul edilerek yasalaşmıştı. TBMM kayıtlarında teklifin esas numarası 2/3793 olarak yer alıyor.

Genel Kurul oylamasında 468 milletvekili kabul, 88 milletvekili ret, 6 milletvekili çekimser oy kullandı. Böylece toplam 562 milletvekilinin katıldığı oylamada düzenleme geniş bir Meclis çoğunluğuyla kabul edildi.

Filik ise özellikle bu geniş oy tablosunun yalnızca bugünkü kanun bakımından değil, gelecekte ortaya çıkabilecek siyasi ve anayasal tartışmalar bakımından da dikkatle değerlendirilmesi gerektiğini ifade ediyor.

“Kanun çıktı; artık taslak tartışmıyoruz”

Filik’in değerlendirmesinin merkezinde, Türkiye’nin artık bir kanun teklifini değil, yürürlüğe giren bir hukuki düzenlemeyi tartışıyor olması bulunuyor.

Çerçeve Yasa olarak bilinen düzenleme 12 maddeden oluşuyor. Kanunun temel amacı, PKK/KCK terör örgütünün ve bağlantılı oluşumların fiilî varlığına son verdiğinin ve kontrolündeki silah ve mühimmatın teslim edildiğinin güvenlik kurumlarınca tespit edilmesi, bu tespitin Millî Güvenlik Kurulu tarafından teyit edilmesi ve kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasının ardından belirli soruşturma, kovuşturma ve infaz süreçleri bakımından uygulanacak hukuki mekanizmaları düzenlemek.

Dolayısıyla düzenleme, kanunun yayımlanmasıyla bütün sonuçların otomatik biçimde ortaya çıktığı bir sistem öngörmüyor.

Başka bir ifadeyle, kanunun yürürlüğe girmesi ile kanunun öngördüğü mekanizmaların işletilmesi aynı şey değil.

Güvenlik kurumlarının tespiti, MGK teyidi ve Resmî Gazete’de yayımlanacak karar, sistemin önemli eşiklerinden biri olarak öne çıkıyor.

Filik’in “çerçeve” vurgusu da tam bu noktada önem kazanıyor.

Ona göre kamuoyu artık yalnızca mevcut maddeleri değil, bu düzenlemenin oluşturduğu hukuki zeminin ilerleyen dönemde hangi yeni siyasi ve hukuki adımlar için kullanılabileceğini de sorgulamalı.

12 maddelik düzenleme ne getiriyor?

Kanun, ağırlıklı olarak PKK/KCK ile bağlantılı belirli suçlar bakımından soruşturma, kovuşturma ve cezaların infazının ertelenmesine ilişkin hükümler içeriyor.

Düzenlemenin kapsamına; örgütü kurma veya yönetme, örgüte üye olma, bilerek ve isteyerek yardım etme, örgüt propagandası yapma, örgütün faaliyeti kapsamında işlenen bazı suçlar ve örgüt lehine işlenen terörizmin finansmanına ilişkin suçlar giriyor.

Bununla birlikte düzenlemenin kapsamı sınırsız değil.

Örgüt faaliyeti kapsamında işlenen kasten öldürme suçu ile bazı ağır suçlar kapsam dışında tutuluyor. Ayrıca belirli suçlar bakımından tarih ve ceza türüne göre istisnalar bulunuyor.

Kanunda ayrıca soruşturma ve kovuşturmaların belirli koşullarda 5 veya 10 yıl süreyle ertelenmesine, tutuklama ve adli kontrol tedbirlerinin yeniden değerlendirilmesine ve bazı kesinleşmiş cezaların infazının ertelenmesine ilişkin mekanizmalar yer alıyor.

Düzenleme aynı zamanda sürecin takibi amacıyla Cumhurbaşkanı Yardımcısı başkanlığında bir Kurul oluşturulmasını ve TBMM bünyesinde izleme mekanizmasının işletilmesini öngörüyor.

Silah, mühimmat, patlayıcı ve benzeri malzemelerin teslim edilmesi ve kayıt altına alınması da kanunun önemli başlıkları arasında.

Filik’in dikkat çektiği asıl nokta: 468 oy

Hacı Filik’in değerlendirmesinde en çok öne çıkan başlıklardan biri ise Meclis’teki oylama sonucu.

Çerçeve Yasa, 468 kabul oyuyla TBMM Genel Kurulundan geçti.

Filik, bu tabloyu yalnızca bir kanunun kabul edilmesi olarak görmüyor.

Türkiye’de anayasa değişiklikleri bakımından 360 ve 400 milletvekili eşikleri kritik önem taşıyor. 468 sayısı bu iki eşikten de yüksek.

Bu durum, elbette 468 milletvekilinin gelecekte herhangi bir anayasa değişikliğine otomatik olarak destek vereceği anlamına gelmiyor.

Ancak Filik’e göre siyasi açıdan ortaya çıkan tablo yine de dikkatle izlenmeli.

“468 milletvekili aynı düzenleme üzerinde birleşebiliyorsa vatandaşın sorması gereken soru şudur: Bundan sonraki düzenlemelerde hangi noktada bu mutabakat sona erecek? Hangi maddede o eller inecek?”

Filik’in sorusu böylece doğrudan geleceğe yöneliyor.

“Bugünkü 12 madde, yarının tamamı değildir”

Filik’in siyasi değerlendirmesinde “Çerçeve Yasa” ifadesi özel bir anlam taşıyor.

Bir çerçevenin kendisi ile o çerçevenin içine yerleştirilecek içerik birbirinden farklı.

Bugünkü kanunun doğrudan vatandaşlık tanımı, ana dilde eğitim, yerel yönetimlerin yapısı veya yeni anayasa gibi başlıkları düzenlemediği açık.

Dolayısıyla bu başlıkların mevcut kanunun içinde yer aldığı yönünde bir iddia ortaya koymak hukuken doğru olmayacaktır.

Ancak Filik’in itirazı da tam olarak burada şekilleniyor:

“Bugün kanunda olmayan hangi başlıklar yarın başka düzenlemelerle gündeme gelecek?”

Filik bu kapsamda kamuoyunun özellikle şu başlıkları yakından takip etmesi gerektiğini savunuyor:

• Vatandaşlık tanımı
• Yerel yönetimlerin yetki ve yapısı
• Ana dilde eğitim tartışmaları
• “Umut hakkı”
• Yeni anayasa
• Üniter devlet yapısı
• Cumhuriyetin temel nitelikleri
• Devletin egemenlik anlayışı
• Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığının hukuki tanımı

Filik, bu başlıkların bugün yürürlükteki Çerçeve Yasa tarafından düzenlendiğini söylemiyor.

Ancak bunların ilerleyen siyasi süreçte gündeme gelip gelmeyeceğinin kamuoyuna açık biçimde açıklanmasını istiyor.

“Terörün sona ermesine kim karşı çıkabilir?”

Filik’in açıklamalarında dikkat çeken bir başka nokta ise terörün sona ermesine ilişkin yaklaşımı.

Filik, terörün bitirilmesine karşı olmadığını özellikle vurguluyor.

“Terörün sona ermesine kim karşı çıkabilir? PKK silah bıraksın, kendisini feshetsin, Türkiye terörden kurtulsun.”

Ancak Filik’e göre silah bırakma ile Türkiye Cumhuriyeti’nin temel devlet yapısına ilişkin olası siyasi talepler birbirinden ayrılmalı.

Filik şu değerlendirmeyi yapıyor:

“Ancak bunun karşılığında Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş esasları, üniter devlet yapısı veya millet egemenliği tartışmaya açılamaz.”

Bu yaklaşım, Zafer Partisi cephesinden sürece yönelik temel siyasi itirazın güvenlik meselesinden ziyade, terörün sona ermesi karşılığında herhangi bir siyasi veya anayasal taviz verilip verilmeyeceği sorusunda yoğunlaştığını gösteriyor.

“Silah bırakmak başka, siyasi hedeflerden vazgeçmek başka”

Filik’in değerlendirmesindeki temel ayrımlardan biri de bu.

Bir terör örgütünün silahlı faaliyetini sona erdirmesi ile geçmişte savunduğu siyasi hedeflerden tamamen vazgeçmesi aynı hukuki ve siyasi sonuçları doğurmayabilir.

Bu nedenle Filik, kamuoyunun yalnızca “silahlar bırakılıyor mu?” sorusuna değil, daha geniş bir soruya cevap araması gerektiğini belirtiyor:

“Silah bırakıldıktan sonra hangi siyasi talepler gündeme gelecek?”

Bu soru özellikle yeni anayasa tartışmaları açısından önem taşıyor.

Çünkü terörle mücadele sürecinin sona ermesi, Türkiye’de uzun yıllardır tartışılan kimlik, vatandaşlık, yerel yönetimler, demokratikleşme ve anayasal düzen başlıklarının yeniden siyasal gündeme gelmesi ihtimalini de beraberinde taşıyor.

Filik ise bu başlıkların herhangi birinin Türkiye Cumhuriyeti’nin üniter yapısını ve millî egemenlik anlayışını zedeleyecek biçimde düzenlenmesine karşı çıkıyor.

Meclis neden kritik?

Çerçeve Yasa tartışmasının bir başka boyutu ise yasama organının rolü.

Kanun, yaklaşık bir yıl boyunca çalışmalarını sürdüren Millî Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu sürecinin ardından Meclis gündemine geldi. TBMM kayıtlarına göre komisyon ilk toplantısını 5 Ağustos 2025’te yaptı; kanun teklifi ise 5 Ağustos 2026’da TBMM Başkanlığına sunuldu.

TBMM Başkanı Numan Kurtulmuş da süreci, farklı siyasi anlayışları ortak bir zeminde buluşturan bir çalışma olarak değerlendirdi ve düzenlemenin “Terörsüz Türkiye” hedefi bakımından önemli bir aşama olduğunu ifade etti.

Bu açıdan bakıldığında Çerçeve Yasa, yalnızca 12 maddelik bir hukuk metni değil; yaklaşık bir yıllık Meclis çalışmasının sonucunda ortaya çıkan siyasi sürecin önemli kilometre taşlarından biri olarak değerlendiriliyor.

Filik ise tam bu noktada Meclisin daha fazla şeffaflık sağlaması gerektiğini savunuyor.

“Millet neyin kabul edildiğini bilmeli”

Filik’e göre TBMM’nin görevi yalnızca kanun çıkarmak değil, bu kanunların hangi siyasi hedef doğrultusunda hazırlandığını da topluma anlatmak.

Filik bu nedenle sürecin kapalı siyasi görüşmeler yerine kamuoyunun bilgisi dahilinde yürütülmesini istiyor.

Onun yaklaşımına göre vatandaş şu soruların cevaplarını açık biçimde görmeli:

Silah bırakma sürecinin nihai hedefi nedir?

PKK/KCK’nın tamamen tasfiye edildiğinin ölçüsü nedir?

Silahların tamamının teslim edildiği nasıl doğrulanacak?

MGK’nın tespiti hangi kriterlere dayanacak?

Çerçeve Yasa kapsamında kaç kişi hangi hukuki sonuçlardan yararlanabilecek?

Sürecin denetimi nasıl yapılacak?

TBMM İzleme Komisyonunun yetkileri ne olacak?

Bundan sonraki hukuki düzenlemeler hangi başlıkları kapsayacak?

Yeni anayasa gündeme gelecek mi?

Vatandaşlık tanımında herhangi bir değişiklik öngörülüyor mu?

Yerel yönetimlere ilişkin yeni bir model tartışılacak mı?

Ana dilde eğitim konusunda yeni bir düzenleme gündeme gelecek mi?

“Umut hakkı” konusunda nasıl bir hukuki yaklaşım izlenecek?

Filik’e göre Türk milletinin bu soruları sorması siyasi gerilim yaratmak değil, demokratik denetim hakkını kullanmak anlamına geliyor.

“468 oy, geleceğin garantisi değildir”

Filik, 468 kabul oyunun önemine dikkat çekerken bir noktaya özellikle vurgu yapıyor:

Bugünkü oy tablosundan yarının anayasa oylamasına ilişkin kesin sonuç çıkarılamaz.

Siyasi partiler farklı konularda farklı tutumlar alabilir.

Bugün aynı kanunu destekleyen partiler yarın başka bir düzenlemede birbirinden tamamen farklı pozisyonlarda bulunabilir.

Bu nedenle 468 sayısının matematiksel anlamı ile siyasi anlamını birbirinden ayırmak gerekiyor.

Matematiksel olarak 468, anayasa değişiklikleri bakımından önemli eşiklerin üzerindedir.

Siyasi olarak ise bu sayı, belirli bir konuda çok geniş bir parlamenter mutabakatın oluşabildiğini gösteriyor.

Filik’in itirazı da bu ikinci noktada yoğunlaşıyor.

“Bugün 468 milletvekili aynı noktada buluşabiliyorsa, yarın Türkiye’nin anayasal yapısını ilgilendiren bir konuda aynı eller yeniden kalkacak mı? Asıl mesele budur.”

“Hangi maddede o eller inecek?”

Filik’in siyasi açıklamasının ana sloganına dönüşen soru bu.

Bugün:

468 kabul.

Yarın başka bir kanun.

Daha sonra başka bir anayasal düzenleme.

Ve belki yeni anayasa tartışması.

Filik, vatandaşın bu süreci parça parça değil, bütün halinde izlemesi gerektiğini düşünüyor.

Çünkü ona göre siyasi değişikliklerin etkisi tek bir kanunun maddeleriyle sınırlı olmayabilir.

Bir kanun başka bir kanunun önünü açabilir.

Bir yasal düzenleme başka bir anayasa değişikliği tartışmasının zeminini oluşturabilir.

Bir siyasi mutabakat başka bir konuda yeni bir uzlaşmanın başlangıcı olabilir.

Bu nedenle Filik, “Çerçeve Yasa” ifadesinin kendisinin kamuoyu açısından önemli bir uyarı taşıdığını savunuyor.

Sevr tartışması: Filik’in tarihsel referansı

Filik değerlendirmesinde Türkiye’nin yakın tarihine de gönderme yaparak Sevr Antlaşması üzerinden tarihsel bir karşılaştırma yapıyor.

Burada hukuki bir ayrımın altını çizmek gerekiyor:

Bugünkü Çerçeve Yasa, Sevr Antlaşması değildir.

Sevr, Birinci Dünya Savaşı sonrasında Osmanlı Devleti ile İtilaf Devletleri arasında imzalanan bir uluslararası antlaşmaydı.

Bugünkü düzenleme ise Türkiye Cumhuriyeti’nin yasama organı tarafından kabul edilen bir iç hukuk düzenlemesidir.

Dolayısıyla iki metnin hukuki niteliği birbirinden tamamen farklıdır.

Filik’in “İkinci Sevr” tartışması ise doğrudan hukuki özdeşlik iddiasından ziyade siyasi bir benzetme ve uyarı niteliği taşıyor.

Filik’in temel sorusu şu:

“Bir yüzyıl önce askerî ve diplomatik yollarla dayatılan siyasi sonuçların, bugün farklı siyasi ve hukuki mekanizmalar üzerinden ortaya çıkması ihtimali var mı?”

Filik bu ihtimalin reddedilmesi için hükümetten ve Meclisten açık güvenceler istiyor.

“Üniter devlet tartışma konusu olamaz”

Filik’in kırmızı çizgisinin başında Türkiye’nin üniter devlet yapısı geliyor.

Filik’e göre terörün sona ermesi konusunda toplumun geniş bir mutabakatı bulunabilir.

Ancak bu mutabakatın devletin temel yapısına ilişkin değişikliklerin başlangıç noktası hâline gelmemesi gerekiyor.

Filik özellikle:

üniter devlet,

millî egemenlik,

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş esasları

ve

devletin bütünlüğü

başlıklarının pazarlık konusu yapılamayacağını savunuyor.

Bu yaklaşım, Zafer Partisi’nin süreç karşısındaki muhalefet çizgisinin de temel unsurlarından birini oluşturuyor.

Yeni anayasa tartışması neden önemli?

Türkiye’de uzun süredir yeni anayasa tartışmaları devam ediyor.

Çerçeve Yasa sonrasında bu tartışmanın yeniden hız kazanıp kazanmayacağı ise önümüzdeki dönemin önemli siyasi sorularından biri.

Yeni anayasa gündeme gelirse tartışmanın yalnızca yönetim sistemi veya yargı düzeniyle sınırlı kalıp kalmayacağı da ayrı bir soru olacak.

Vatandaşlık tanımı, temel haklar, yerel yönetimlerin yetkileri, dil politikaları, devletin nitelikleri ve anayasanın değiştirilemez hükümleri gibi başlıklar Türkiye’nin siyasi gündeminin en hassas alanları arasında bulunuyor.

Filik ise şimdiden bu başlıklara dikkat çekerek, “Çerçevenin içine ne konulacağı” sorusunun gelecekte daha da önemli hâle geleceğini savunuyor.

Muhalefet cephesindeki farklılıklar da dikkat çekiyor

Çerçeve Yasa konusunda Mecliste ortaya çıkan tablo, Türkiye’deki siyasi partilerin süreç karşısındaki pozisyonlarının tamamen aynı olmadığını da gösterdi.

Kanun geniş bir oyla kabul edilmiş olsa da 88 milletvekili ret oyu kullandı ve 6 milletvekili çekimser kaldı.

Dolayısıyla “Meclis tamamen aynı görüşte” demek doğru değil.

Ancak 468 kabul oyu, düzenlemenin siyasi olarak çok geniş bir destek tabanına ulaştığını gösteriyor.

Filik’in sorusu da bu noktada tekrar gündeme geliyor:

Bu geniş mutabakat yalnızca terörün sona erdirilmesiyle sınırlı mı kalacak, yoksa ileride başka siyasi ve anayasal başlıklara da taşınacak mı?

Şimdi gözler uygulama aşamasında

Kanunun kabul edilmesiyle süreç sona ermiş değil.

Tam tersine, şimdi uygulama aşaması başlıyor.

Düzenlemenin temel mekanizmalarının işletilebilmesi için PKK/KCK’nın fiilî varlığının sona erdirildiğinin ve silahların teslim edildiğinin güvenlik kurumlarınca tespit edilmesi ve bunun MGK tarafından teyit edilmesi gerekiyor.

Bu nedenle önümüzdeki dönemde özellikle şu başlıklar yakından izlenecek:

1. Güvenlik kurumlarının tespiti
2. MGK değerlendirmesi
3. MGK kararının Resmî Gazete’de yayımlanması
4. Kanunda öngörülen Kurulun çalışmaları
5. TBMM izleme mekanizmasının işleyişi
6. Silah ve mühimmatın teslimine ilişkin kayıt ve doğrulama süreci
7. Başvuruların değerlendirilmesi
8. Soruşturma ve kovuşturmalara ilişkin hukuki işlemler
9. İnfaz erteleme kararları
10. Sürecin sonraki hukuki ve siyasi adımları

Dolayısıyla Çerçeve Yasa’nın kabulü, sürecin son noktası olmaktan çok yeni bir aşamanın başlangıcı niteliğinde.

Hacı Filik: “Vatandaş gelecekte ne olacağını bilmek istiyor”

Filik’e göre Türkiye’nin önündeki en önemli sorunlardan biri, sürecin gelecekte hangi noktaya ulaşacağının kamuoyuna yeterince açık anlatılmaması.

Filik, vatandaşın yalnızca bugün kabul edilen maddeleri değil, yarın gündeme gelebilecek başlıkları da bilmek istediğini belirtiyor.

“Vatandaşın bilmek istediği şudur: Bugün ne kabul edildi ve yarın bunun arkasından ne gelecek?”

Filik’e göre devlet, hükümet ve Meclis bu soruya açık biçimde cevap vermeli.

Çünkü Türkiye’nin devlet yapısını ilgilendiren düzenlemelerin yalnızca siyasi kulislerde konuşulması, toplumdaki güven sorununu daha da büyütebilir.

“Meclis milletin iradesini temsil ediyor”

Filik açıklamasında TBMM’nin anayasal konumuna da vurgu yapıyor.

Ona göre Meclis yalnızca siyasi partilerin temsil edildiği bir kurum değil; Türk milletinin egemenlik yetkisini kullandığı temel yasama organı.

Bu nedenle Filik, bundan sonraki sürecin Meclis çatısı altında, açık tartışmalar ve kamuoyunun bilgisi dahilinde yürütülmesini istiyor.

“Meclis yalnızca siyasi partilerin değil, Türk milletinin iradesini temsil eder. O nedenle Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren düzenlemeler kapalı kapılar ardında değil, milletin gözü önünde tartışılmalıdır.”

Filik’e göre toplumun bilgilendirilmesi, yalnızca siyasi partilerin değil devletin de sorumluluğu.

Şehitler, gaziler ve toplumsal hafıza

Çerçeve Yasa tartışmasının en hassas boyutlarından biri de Türkiye’nin terörle mücadelede verdiği insanî bedel.

Filik, terörün sona ermesini desteklediğini belirtirken, geçmişte hayatını kaybeden asker, polis ve vatandaşların hatırasının da siyasi kararların dışında tutulmaması gerektiğini savunuyor.

Ona göre kalıcı barış yalnızca silahların susmasıyla değil, toplumun adalet duygusunun korunmasıyla mümkün olabilir.

Bu nedenle yapılacak düzenlemelerde şehit ailelerinin ve gazilerin hassasiyetlerinin de dikkate alınması gerektiğini belirtiyor.

Önümüzdeki dönemde hangi senaryolar konuşulabilir?

Çerçeve Yasa sonrasında Türkiye’nin önünde birkaç farklı siyasi senaryo bulunuyor.

Birinci senaryo: Süreç güvenlik boyutunda tamamlanır

PKK/KCK’nın silahlı varlığının sona erdiğinin tespit edilmesi, silahların teslim edilmesi ve kanunun öngördüğü hukuki mekanizmaların işletilmesiyle süreç ağırlıklı olarak güvenlik ve yargı boyutunda tamamlanabilir.

Bu senaryoda yeni anayasa veya vatandaşlık gibi başlıklar ayrı bir siyasi gündem olarak kalabilir.

İkinci senaryo: Süreç demokratikleşme paketine dönüşür

İktidar ve sürece destek veren partiler, silah bırakma sonrasında demokratikleşme alanında yeni yasal düzenlemeleri gündeme getirebilir.

Bu durumda ifade özgürlüğü, siyasi katılım, yerel yönetimler ve benzeri başlıklar daha fazla tartışılabilir.

Üçüncü senaryo: Yeni anayasa süreci hızlanır

Çerçeve Yasa sonrasında siyasi partiler daha kapsamlı bir anayasa değişikliğini gündeme getirebilir.

Bu durumda vatandaşlık, temel haklar, yerel yönetimler ve devletin anayasal yapısı gibi başlıklar doğrudan Meclisin gündemine gelebilir.

Dördüncü senaryo: Meclisteki geniş mutabakat dağılır

Bugün 468 milletvekilinin destek verdiği düzenlemenin ardından, gelecekteki her düzenlemede aynı siyasi ortaklığın korunması zorunlu değil.

Partilerin kırmızı çizgileri farklılaşabilir.

Dolayısıyla Çerçeve Yasa sonrasında ortaya çıkacak en önemli siyasi göstergelerden biri de hangi partilerin hangi başlıklarda birlikte hareket edeceği olacak.

“Asıl soru şimdi başlıyor”

Hacı Filik’in açıklamasının ana fikri, Çerçeve Yasa’nın kabul edilmesiyle tartışmanın sona ermediği yönünde.

Tam tersine Filik’e göre asıl siyasi tartışma şimdi başlıyor.

Çünkü artık ortada Meclis tarafından kabul edilmiş 12 maddelik bir hukuki zemin var.

Bundan sonra önemli olan:

Bu zemin nasıl uygulanacak?

Hangi yeni düzenlemeler hazırlanacak?

Hangi siyasi talepler gündeme gelecek?

Meclisteki 468 kişilik geniş mutabakat hangi konularda devam edecek?

Ve en önemlisi:

“Hangi maddede o eller inecek?”

Filik’ten Meclis’e çağrı: “Geleceğin yol haritasını açıklayın”

Zafer Partisi Çayırova İlçe Başkanı Hacı Filik, açıklamasının sonunda Meclis ve hükümete açık bir çağrıda bulunuyor.

Filik’e göre Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren süreçlerin topluma parça parça değil, bütün olarak anlatılması gerekiyor.

Filik’in talep ettiği açıklık başlıkları ise şöyle sıralanıyor:

PKK/KCK sürecinin nihai hedefi nedir?

Silah bırakmanın kesin ölçüsü nedir?

Sürecin hangi aşamada tamamlandığı nasıl belirlenecek?

Çerçeve Yasa sonrasında yeni hangi yasal düzenlemeler hazırlanacak?

Umut hakkı gündeme gelecek mi?

Vatandaşlık tanımında değişiklik yapılacak mı?

Yerel yönetimlerin yetkileri yeniden düzenlenecek mi?

Ana dilde eğitim konusunda yeni bir adım atılacak mı?

Yeni anayasa hazırlanacak mı?

Üniter devlet yapısı konusunda herhangi bir değişiklik tartışılacak mı?

Filik, bu soruların cevaplarının siyasi kulislerde değil, doğrudan Türk milletinin önünde verilmesi gerektiğini savunuyor.

Son söz: “Çerçevenin içindeki resmi millet görmek istiyor”

Hacı Filik’in değerlendirmesinde temel vurgu, Türkiye’nin yeni bir siyasi döneme girdiği ve bu dönemin yalnızca bugünkü kanun maddeleri üzerinden okunamayacağı düşüncesinde birleşiyor.

Çerçeve Yasa 12 maddelik bir hukuki düzenleme olarak Meclisten geçti.

468 milletvekili kabul oyu verdi.

88 milletvekili ret oyu kullandı.

6 milletvekili çekimser kaldı.

Şimdi ise uygulama aşaması başlıyor.

Ancak Filik’e göre Türkiye açısından asıl önemli soru bundan sonraki aşamada ortaya çıkacak.

Çerçevenin içine ne konulacak?

Bu sorunun cevabı; vatandaşlık, yerel yönetimler, ana dil, yeni anayasa, umut hakkı ve devletin anayasal yapısı gibi başlıkların gelecekte gündeme gelip gelmeyeceğiyle doğrudan bağlantılı olacak.

Filik, terörün sona ermesine karşı olmadığını bir kez daha vurgularken, silahların bırakılmasının Türkiye Cumhuriyeti’nin temel niteliklerinin tartışmaya açılmasının gerekçesi hâline getirilmesine karşı olduğunu ifade ediyor.

Ve sözlerini şu soruyla noktalıyor:

“468 milletvekili bugün aynı noktada buluşabildiyse, yarın Türkiye’nin geleceğini ilgilendiren başka bir düzenleme önlerine geldiğinde hangi noktada ‘Buraya kadar’ diyecekler? Hangi maddede o eller inecek?”

Filik’e göre artık Türk milletinin yalnızca kabul edilen kanunu değil, o kanunun ardından çizilecek siyasi yol haritasını da bilme hakkı bulunuyor.

Çünkü tartışma artık yalnızca “Çerçeve Yasa çıktı mı?” sorusu değil.

Asıl tartışma şimdi başlıyor:

O çerçevenin içine ne konulacak?

Hacı Filik: “Çerçeve Yasa Çıktı; Şimdi Asıl Soru, O Çerçevenin İçine Ne Konulacağı” yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

Yıldızlar düşüyor elime topluyorum
Sonsuzluğa bir dilek
Her yıldız Bir Hayal
Yıldızlar bir Gizem.

Düşen Yıldızlar akan zaman
Ben senin aşkını saklıyorum
Her yıldız bir geçmiş
Gökyüzünde bir anlık iz

Gökyüzü karanlık ve sessiz
Ama ben seninle yaşıyorum
Ben senin gülüşüne sarıldım
Ve sen Sonsuzluğa Dilek kalıyorsun

DÜŞÜYOR yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.

Matlı’nın enerji yatırımlarında güneş enerjisi önemli bir ağırlık taşırken, önümüzdeki dönemde rüzgâr enerjisinin de sisteme eklenmesi planlanıyor. Grup, bu yatırımlarla bir yandan üretim tesislerinin enerji ihtiyacının daha büyük bölümünü yenilenebilir kaynaklardan karşılamayı, diğer yandan enerji kaynaklarını çeşitlendirerek uzun vadeli üretim planlarını daha dayanıklı hale getirmeyi amaçlıyor.

Güneş enerjisinde kapasite büyüyor

Matlı Şirketler Grubu bünyesinde halihazırda 27 güneş enerjisi santrali bulunuyor. Grup, mevcut yapıya 10 yeni güneş enerjisi santrali daha eklemek için hazırlıklarını sürdürüyor. Güneş enerjisi yatırımları kapsamında 40 milyon doların üzerinde bütçe ayıran Matlı, yeni santrallerin devreye alınmasıyla birlikte yenilenebilir enerji üretim kapasitesini önemli ölçüde artırmayı planlıyor.

Bugün toplam elektrik tüketiminin yaklaşık yüzde 30’unu güneş enerjisinden karşılayan grubun hedefi ise bu oranı bir yıl içerisinde yüzde 60 seviyesine çıkarmak.

Bu yatırımların önemli bir bölümünü üretim tesislerinin çatılarında yer alan güneş enerjisi santralleri oluşturuyor. Çatı uygulamaları, santralin bulunduğu tesisin elektrik ihtiyacının belirli bir bölümünü doğrudan karşılıyor. Arazi üzerine kurulan santrallerde üretilen elektrik ise grubun farklı lokasyonlardaki üretim tesislerinin enerji ihtiyacında değerlendiriliyor.

Bu yapı, Matlı’nın farklı bölgelerde gerçekleştirdiği enerji yatırımlarını üretim ağıyla entegre etmesine de olanak sağlıyor. Örneğin Kırıkkale’de bulunan güneş enerjisi santralinde üretilen elektrik, Proyem’in Diyarbakır ve Turgutlu’daki fabrikalarında kullanılıyor. Afyonkarahisar’daki santralden elde edilen elektrik ise Keskinoğlu’nun kesimhanesinin enerji ihtiyacına katkı sunuyor.

Böylece yalnızca santralin bulunduğu tesiste tüketim yapılması yerine, arazi tipi güneş enerjisi yatırımlarından elde edilen elektrik grubun farklı üretim noktalarında değerlendirilebiliyor.

2025’te 60 milyon kWh elektrik üretildi

Matlı’nın yenilenebilir enerji yatırımlarının mevcut etkisi üretim rakamlarına da yansıyor. Gruba ait 27 güneş enerjisi santralinde 2025 yılında yaklaşık 60 milyon kWh elektrik üretildi.

Üretilen bu elektrik miktarı, yaklaşık 20 bin hanenin bir yıllık elektrik tüketimine karşılık gelen bir büyüklüğe ulaştı. Güneş enerjisinden sağlanan üretim, aynı zamanda grubun fosil yakıtlara dayalı elektrik tüketimini azaltmasına ve üretim faaliyetlerinin karbon yoğunluğunu düşürmesine katkı sağladı.

2025 yılı içerisinde güneş enerjisinden elde edilen elektrik sayesinde yaklaşık 40 bin ton karbon emisyonunun önüne geçildi. Sağlanan çevresel katkının, yaklaşık 700 bin ağacın karbon tutumuna eşdeğer olduğu ifade ediliyor.

Bu rakamlar, Matlı’nın yenilenebilir enerji yatırımlarını yalnızca bir enerji maliyeti yönetimi aracı olarak değil, aynı zamanda çevresel sürdürülebilirlik yaklaşımının önemli bir parçası olarak konumlandırdığını gösteriyor.

Sırada rüzgâr enerjisi var

Matlı’nın yenilenebilir enerji stratejisinde güneşin ardından rüzgâr enerjisi öne çıkıyor. Grup, rüzgâr enerjisi yatırımları için dört farklı bölgede çalışmalar yürütüyor.

Potansiyel yatırım alanlarının belirlenmesi amacıyla söz konusu bölgelerde rüzgâr ölçüm direkleri kurulmuş durumda. Yıl sonuna kadar devam etmesi planlanan ölçümlerle bölgelerin rüzgâr potansiyeli, üretim kapasitesi ve yatırım açısından uygunluğu değerlendirilecek.

Ölçüm sonuçlarının tamamlanmasının ardından yatırım yapılabilecek alanların ve projelerin teknik ayrıntılarının netleştirilmesi bekleniyor. Bu çalışmaların tamamlanmasıyla birlikte Matlı’nın rüzgâr enerjisi yatırımlarının kapsamı ve takvimi de daha belirgin hale gelecek.

Güneş ve rüzgâr yatırımlarının birlikte ilerlemesi, grubun enerji üretim portföyünü çeşitlendirmesine imkan sağlayacak. Farklı yenilenebilir kaynakların aynı yatırım stratejisi içerisinde değerlendirilmesiyle enerji üretiminde kaynak çeşitliliğinin artırılması ve üretim tesislerinin enerji ihtiyacında dış kaynaklara olan bağımlılığın azaltılması hedefleniyor.

“Enerji yatırımlarımız uzun vadeli üretim planlarımızın ayrılmaz parçası”

Matlı Şirketler Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Özer Matlı, yenilenebilir enerji yatırımlarının grubun üretim yaklaşımı açısından stratejik bir noktaya ulaştığını belirtiyor.

Matlı, tarım ve gıda üretiminde sürekliliğin enerjiye kesintisiz erişimle doğrudan bağlantılı olduğuna dikkat çekerek güneş enerjisinde önemli bir altyapı oluşturduklarını, bundan sonraki aşamada ise bu yapıyı rüzgâr enerjisiyle tamamlamayı planladıklarını ifade ediyor.

Özer Matlı’nın değerlendirmesine göre enerji kaynaklarının çeşitlendirilmesi, yatırımların grubun uzun vadeli üretim planlarının ayrılmaz bir parçası haline getirilmesi açısından önem taşıyor. Matlı, üretimin temelinde doğanın bulunduğuna işaret ederek çevreye duyarlı enerji üretimini grubun entegre üretim yapısının bir parçası olarak gördüklerini vurguluyor.

Matlı, yaklaşımını şu sözlerle özetliyor:

“Üretimin kaynağı doğa, sorumluluğumuz ise gelecek.”

Yenilenebilir enerji yatırımlarının çevresel katkının yanı sıra verimlilik, üretim sürekliliği ve uzun vadeli rekabetçilik açısından da değer taşıdığına dikkat çeken Matlı, önümüzdeki yıllarda enerji ihtiyacının daha büyük bölümünü grubun kendi yenilenebilir kaynaklarından karşılamayı hedeflediklerini belirtiyor.

Hedef daha düşük karbonlu bir üretim yapısı

Matlı Şirketler Grubu’nun enerji yatırımlarındaki yeni dönem, güneş enerjisinin kapasitesinin artırılması ve rüzgâr enerjisinin sisteme dahil edilmesi olmak üzere iki temel eksende ilerliyor.

Güneş enerjisinde 27 santrale 10 yeni santral daha eklenmesi ve toplam elektrik tüketiminde güneş enerjisinin payının yüzde 30’dan yüzde 60’a çıkarılması hedefleniyor. Rüzgâr tarafında ise dört bölgede sürdürülen ölçüm çalışmalarının sonuçlarına göre yeni yatırım alanlarının belirlenmesi planlanıyor.

Tüm bu yatırımların toplamında Matlı Şirketler Grubu’nun yenilenebilir enerji yatırım bütçesini 160 milyon dolar seviyesine taşıması öngörülüyor.

Grubun tarım, hayvancılık ve gıda üretimini kapsayan geniş faaliyet alanı dikkate alındığında, enerji yatırımlarının doğrudan üretim süreçleriyle ilişkilendirilmesi dikkat çekiyor. Güneş ve rüzgâr enerjisinden elde edilecek elektriğin farklı üretim tesislerinde kullanılması, enerji dönüşümünün yalnızca bağımsız bir yatırım alanı olarak değil, grubun ana faaliyetleriyle bütünleşen bir yapı olarak ele alındığını ortaya koyuyor.

Matlı’nın önümüzdeki dönemdeki hedefi ise yenilenebilir enerjinin üretimdeki payını daha da yükseltmek. Güneş enerjisindeki kapasite artışı ve rüzgâr yatırımlarının hayata geçirilmesiyle birlikte grup, enerji kaynaklarını çeşitlendirmeyi, üretim maliyetleri ve sürekliliği açısından daha güçlü bir yapı oluşturmayı ve karbon ayak izini azaltmayı amaçlıyor.

Bu kapsamda 160 milyon dolara ulaşması planlanan yenilenebilir enerji yatırım bütçesi, Matlı Şirketler Grubu’nun sürdürülebilirlik hedeflerinin yanı sıra uzun vadeli üretim stratejisinin de önemli başlıklarından biri olarak öne çıkıyor.

Matlı Şirketler Grubu Yenilenebilir Enerji Yatırım Bütçesini 160 Milyon Dolara Çıkaracak yazısı ilk önce Zirvede Haber üzerinde ortaya çıktı.